wuyts_usa WestCoast travellerspoint blog

Het weer
is raar in de US.
In Arizona en Utah is het in juli en augustus "moesson"seizoen, dwz. vochtig en warm met veel regenbuien en thunderstorms in de late namiddag meestal.
In Nevada is het kurkdroog en warm, althans in Las Vegas en zeker bloedwarm in Death Valley.
In California verderop is het landinwaarts zonnig, droog en warm, maar als je naar San Francisco gaat, is het in juli hier plotseling veel kouder dan de rest.
Het is hier zo'n 69° F of rond de 20° C, wat voor België misschien normaal is, maar voor hier is het koud. Zeker als de zon er niet helemaal bij is, en het mistig is.

Dat was al zo gisterenavond de 30e als we aankwamen. Vanaf Oakland ging de zon achter een filter en zaten de gebouwen van San Francisco in de wolken/mistbank.

Vandaag San Francisco
Te voet
Vandaag de 31e - vanmiddag dus, want we hebben wat uitgeslapen - is het eerst wazig, koud en mistig.
We gaan brunchen op Fisherman's Wharf in de "Boudin", wat ze hier 'Bodeen' uitspreken. Een soort mengeling tussen een bakker, een slager, een taverne en een restaurant. We eten onze broodje op, op het terras, maar het blijft frisjes.
De trui en lange broek helpen hierbij. Gedaan met de short en t-shirt voor even.

Met de wagen
De zon komt er af en toe wat door. Dat helpt, want we gaan met "dak af" de stad in voor een toer. Eerst Lombard street, die één van de meest kromme straatjes van hier is.

Dan rijden we naar de Golden Gate brug. De toppen ervan liggen in de mist, en die krijgen we niet te zien. Ik film onze rit tijdens de rit héén
Aan de andere kant stoppen we aan het Vista Point voor de verplichte foto's.

Aan Olivier naast de brug kan je duidelijk zien dat het hier vrij koud en winderig is ...

Tot daar hadden we met de kap van de wagen open gereden (en verwarming op hard). Nu gaat de top echter dicht ...

Aan het Vista Point bemerkt Olivier een man die met een iPhone belt. Benieuwd benaderen we hem, en hij ziet onze interesse. Hij geeft ons even een tour van de iPhone, die echt knap lijkt te zijn. Adressen, bellen, muziek, video, foto's. De touch interface werkt prima. Ik mag zelfs eens een "pinch" doen op een foto om met 2 vingers in en uit te zoomen. Het werkt echt en het scherm is mooi en duidelijk.

We rijden nadien nog iets verder door naar Sausalito, om daarna terug te keren over de Golden Gate brug. De rit terug is aan de fotografie.

Terug aan de stadskant rijden we door het "Presidio" park, wat vroeger een groot militair complex was. Vervolgens gaan we weer op en af de straten van de stad in.
Het hoogteverschil is echt fenomenaal, en niet voor te stellen, zonder er zelf te rijden.
Zelfs door een foto kan je het je niet inbeelden.

In sommige straten kom je boven aan, en kan je zelfs het voetpad (en de voetgangers) niet zien, vooraleer je helemaal de bult op bent ...
We rijden even langs Union Street en gaan dan naar Union Square, waar we wat snapshots van de Cable Cars nemen. We komen hier overigens later nog terug met de cable car zelf.

Met de Cable car
Een eerste poging om te 'cablen' lukt niet. We willen niet opstappen op de hoofdinstapplaats van 'Powell & Hyde' aan de Wharf (want te grote files) en iets verderop aan 'Bay street' zijn de cable cars bomvol, zodat we er niet op kunnen springen. Er komen echter plots geen cars meer aan. Waarschijnlijk is er een blokkage verderop in de stad.
De tweede poging iets voor 8-en lukt wel, en we gaan een plaats zoeken in de stad om te eten, met de cable car.

De eerste keer op een cable car is een belevenis, zegt Olivier. Vooral omdat je zomaar aan de zijkant mag hangen.
We stappen af aan de terminus bij Powell, en nemen een kijkje in Nordstroms, een fantastisch grote mall (stijl Wijnegem shopping center maar mooier).
Alles gaat blijkbaar dicht om 9, dus we besluiten een italiaan met pizza te doen op de (was het?) 3e verdieping.

We gaan nadien terug met de cable car, en praten met de 'conducteur-remmer', die uitlegt dat augustus hier beter weer heeft. Februari en juli zijn de koudste maanden ...
We stappen af aan 'Mason', want we zaten zonder het te beseffen op de 'Powel & Mason' lijn, maar een kleine 2 blokken verder is ons hotel aan 'Beach street'

We kruipen in ons bed, en bereiden ons voor op een vroege ochtend met check-out uit het hotel en vroeg vertrek voor het Alcatraz bezoek.

(Ik loop iets (lees een 5 dagen) achter met de blog entries, dus schrijf dit in Chicago O'Hare via de Wifi op de terugweg ... Het was nu eenmaal belangrijker om hotels te boeken als we internet hadden, dan de blog entries te doen. Ook telkens de foto's (Gb's) copieren naar de PC (ineens een backup), en dan een selectie verkleinen want te groot voor het web, en dan uploaden naar Travellerspoint ... dat vraagt allemaal veel tijd (+/- een uurke per dag voor een dag trip)
Hier het verslag van 30 juli ...

Sequoia en Kings Canyon
We doen de check-out in de Comfort Inn in Three Rivers en vertrekken naar het Sequoia park.
De timing voor de verkeerswerken moet kloppen, want enkel op het uur mag je door.

Weer de arm der wet ...
Dus ik geef wat gas op de draaiende bergwegen, net voor de park ingang ...
Hierbij steek ik (verkeerdelijk natuurlijk) een (anonieme) SUV voorbij over een dubbele lijn, en bij het voorbijsteken bemerk ik de insignes op de schouder van de chauffeur ... jaja, Sheriif's.
Aan de ingang van het park zelf stapt de (struis gebouwde) man uit, en komt naar onze auto.
"You have to be careful who you pass on these roads ..."
Ik krijg een speech over dubbele gele lijn, en ook buitenlanders krijgen boetes (normaal 200$). Maar het was om op tijd te zijn voor de werken, en ik geraak er van af met een waarschuwing.
"I'm in the park, I'm watching you and I know your car".

Road works
De werken zijn raar, want je wordt in een colonne naar boven gebracht met een leidend en volgend voertuig. Dat gebeurt hier vaak in de US, want wij zijn dit zelf al op de highways tegengekomen ...

Het park
Sequoia is zeer groot, en je moet lang rijden in het park om ergens te geraken. Het is dan nog verlengd door Kings Canyon, een tweede bijna even groot park met sequoia's.
Er zijn er hier veel meer dan in Yosemite, en het is werkelijk heerlijk hoe het hier naar dennen of sparren ruikt. Spijtig zijn ze wat te groot om thuis als kerstboom te gebruiken.

Moro Rock en omgeving
We beklimmen Moro Rock die een hele mooie view geeft van de hele bergtoppen. Weer klimmen, Olivier ...

Ook passeren we een aantal gevallen of speciale sequoia's.
Zo was er hier een boom waar je met de auto (onderaan) door mocht, maar die is weg. Ook was er een gevallen exemplaar, waar je met de auto op mocht rijden voor een foto, maar dat is ook gedaan.
Wel is er nog een gevallen sequoia, waar een 'auto'-opening in is. We rijden er door, en filmen alles met de andere digitale camera...

Sherman
Dan gaan we naar de 'General Sherman' boom (via een kleine hike 'afdaling' van 500 meter). Dit is de grootste boom ter wereld. Naar het schijnt in volume (andere in doormeter of hoogte), maar de combinatie van beide is voor Sherman een record.

We gaan met een shuttle terug omhoog naar de parking van 'Sherman', en zijn terug weg voor onze brunch iets verderop, in een mooie lodge in het park.

Het vervolg van de rit van vandaag brengt ons dan door het Kings Canyon park op de weg naar Fresno, om daarna naar San Francisco door te rijden. We slagen nog wel een grote bekende sequoia over (General Grant), want Olivier vindt dat hij genoeg gewandeld heeft, en rotsen en bomen gezien heeft ...
Eens het park uit, kan je weer de gebruikelijke 70 à 80 miles per uur rijden (als je geen highway patrol ziet).

San Francisco
We wilden nog langs de gebouwen van Oracle rijden, maar als je vanuit Fresno naar San Francisco rijdt, dan kom je binnen in de buurt daar vanuit Oakland, en dan moet je eigenlijk omweg doen naar Redwood. Rond 6 uur 's avonds waren er daar echter enkele files die de zaak wat in de war hebben gegooid. De gps geeft alles goed aan, zo goed dat hij ook onmiddellijk alternatieven gaat volgen/voorstellen.
Geen probleem, dus we gaan rechtstreeks naar de Bay Bridge (niet de Golden Gate hé)

om de stad binnen te rijden.

Ons hotel is weer goed (2 queen bedden natuurlijk) en vlakbij de Wharf.
We gaan nog een stapje doen ter plekke op de Wharf en vinden bij Tarantino's een menu met mosselen erop.
Hier was Olivier al lang naar op zoek ...

Nadien gaan we richting hotel en kruipen in ons bed ... De meeste hotelkamers hebben allemaal goede matrassen, en we hebben al genoeg kms gedaan om snel in te slapen ...

Morgen de stad bezoeken. Overmorgen Alcatraz en door naar Los Angeles.

Yosemite - Mariposa
's Ochtends laat ik Olivier goed uitslapen om te recuperen, en hij staat ok terug op.
Tegen de middag dus verlaten we de Yosemite View Lodge

We rijden (toch weer een klein uur door het park) naar Mariposa Grove aan de zuidelijke ingang van het Yosemite park,

waar we een stuk terug moeten rijden naar de 2e parkeerplaats, want alles staat overal vol met auto's zegt het Park personeel (gemiddelde leeftijd 70).
Een shuttle brengt ons dan naar het bos, en daar zien we na een kleine hike (ai ai Olivier toch),
de grootste Sequoia van Yosemite: Grizzly Giant.

Er is ook hier een Tunnel Sequoia, die eigenlijk bedoeld was om de ‘stagecoach’ door te laten.

Nu mogen alleen nog mensen door …

We sluiten Yosemite af, en nemen de shuttle terug naar onze auto voor de tocht naar Three Rivers-Sequoia National Park.

Drive to ...
Het is een kleine 4 uur rijden via Fresno naar Sequoia National Park.
We stoppen iets buiten Yosemite bij Pete's place in Oakhurst voor een late brunch.

Weeral vriendelijke mensen, en goede food. De kleine diners langs de weg zijn echt zeer goed (vergeleken met de klassieke fast food zaken met burgers en taco's etc ..)

Verder de weg op ...
Google wilde ons langs de westelijke ingang naar Sequoia sturen, maar onze Garmin GPS stuurt ons langs 'onder' via de zuidelijke ingang. Dat blijkt de goede beslissing te zijn, want Sequoia/Kings Canyon National Park is een heel groot park, en er waren overigens wegenwerken aan de gang die de weg gewoon afsloten, met slechts één passing per uur.

Sequoia Park
We komen iets na 6 aan in de Comfort Inn in Three Rivers (juist voor Sequoia) aan, en wagen het niet meer om het wegenwerken tijdsslot te proberen. Ik moest immers dringend de hotelkamers van San Francisco boeken, want de laatste drie dagen was er geen internet meer geweest. (Ze zeiden wel van wel via de phone, of via het internet, maar dan bleek het 'dial-up' of onbestaand of volgende maand te zijn ...).
Op de TV gaven ze reclame voor www.hotwire.com, die goede hotels aan 2/3e van de prijs beloofde, dus ik ga het eens proberen, en wat blijkt … het werkt. Ik vind een goede Holiday Inn voor de 2 SFO dagen vlakbij Fisherman’s Wharf aan een redelijk tarief (voor de omgeving toch).

Dan gaan we eten in Three Rivers vlakbij in één van de weinige (Italiaanse) restaurants

waar we op het terras onze pizza verorberen.
In de US is alles groter, ook de bugs. Er vloog een kever rond, en bij nazicht op de foto (zie hieronder) bleek hij maar vrij groot en vies …

We kruipen er vrij vroeg in, want het is werkelijk een heel kalm plaatsje.
Gelukkig brengt de TV elke avond weer (heel) wat ontspanning.
Ze spelen hier heler reeksen dezelfde serie na mekaar van series zoals 'All about Raymond', 'CSI'; 'According to Jim', en als Olivier daar niets vindt, dan zapt hij naar MTV of zo ('South Park', of 'Next'...)

Morgen het Sequoia park zelf ... en ‘s namiddags naar San Francisco.

We vertrekken in Mammoth Lakes, en nemen een brunch in een lokale bakery. Rare mannen die Amerikanen, want die bakkerij was een poging om Europees te doen, maar toch niet helemaal gelukt.

Langs de wegen staan overal van die hoge palen om aan te duiden waar de baan is als er één of twee meter sneeuw ligt.
We nemen de highway noordelijk, en slagen af ter hoogte van Lake Mano. Een raar meer met speciale rotsen erin, maar we hebben geen goede plaats gevonden om tot bij het strand te geraken.
We gaan dan maar de Tioga pas op. Een steile klim, die ons brengt naar 9945 voet (delen door 3 is dus een 3.300 meter). De bergen errond zijn nog hoger.

Hier is de (noordelijke) ingang van Yosemite.

We stoppen het eerste Visitor Center voor tips en info.
Het Tenaya lake iets verderop ligt er goed bij,

Yosemite is een zeer mooi National Park, met mooie landschappen

maar ook soms rare ...

We besluiten eerst naar El Portal te rijden, ons motel vlakbij de (westelijke) ingang van het park. De afstanden zijn hier redelijk groot, en dit eerste deel is al meer dan een uur door het park rijden.
We doen hier eerste de check-in in de Yosemite View Lodge. Knappe, ruime kamer met keukentje, hot tub, terras en zicht op de mooie rivier.

Daarna gaan we naar de Yosemite Valley, het eigenlijke centrum waar alles te doen is. In Yosemite is het 96° F of 36° C. We nemen de shuttle naar het Vernall Fall trail en doen een kleine hike naar de waterval. Eén van de weinige die water heeft,

want Bridalvail en Yosemite fall staan leeg, wegens te weinig ijs in de zomer. Ook Yosemite Creek is leeg. Al Gore gaat nog gelijk krijgen.
Na de hike, bestellen we beide een cola aan de bushalte (want we waren water vergeten in de lodge), en we gaan topless (met de auto) motel-waarts.

We willen een plonske nemen, maar Olivier heeft echter last van wat hoofdpijn. Enkele Nurofen’s en wat rust helpen. Koorts heeft hij niet (want ik had zelfs een thermometer bij), al goed. Het ritme van de tocht en de temperaturen zullen misschien even te veel zijn geweest.
De restaurants zijn echter toe want ondertussen na 22.00 hr , dus we moeten ons behelpen met de locale store (open tot 23.00 hr) en de voorraad micro-golf eten (pizza, hamburger).

Morgen gaan we richting zuiden naar Mariposa Grove, om de Sequoia's te zien, die hier ook te vinden zijn.

Olivier en Erik

Als je veel wil zien, moet je ook wel veel kms doen ... we zitten al tussen de 3.000 en 4.000 km op dit moment ... en vandaag wordt een vrij lang stuk 'cruising'.
(De eigenlijke kms met de wagen zijn veel meer dan de Travellerspoint trip zelf aangeeft, omdat die precies in vogelvlucht werkt).

Las Vegas
We hebben vrij goed uitgerust 's morgens en gaan toch nog even een uurtje profiteren van de grote pool in ons hotel, de Luxor ...

Daarna doen we de check-out, laden de wagen in de parking, en vertrekken richting Death Valley.
Het is vrij druk om Las Vegas te verlaten, en we gaan brunchen in Indian Springs op de highway richting DV. Olivier wil een omelet met pancakes, en ik ga mee die richting uit ...
Het restaurant heeft ook weer een casino ... rare mannen in Nevada daar...

Death Valley
Daarna ben ik iets te ver gereden op de autoweg (tot Beatty ipv Mariposa Valley) en hierdoor zijn we halverwege in het Death Valley park binnengekomen.

We rijden noodgedwongen een deel terug de Valley in, maar dit laat ons wel toe om enkele zwarte gecamoufleerde BMW’s te zien rondrijden en hun wagen testen. De (steile) drive naar beneden in de vallei en de extreme temperaturen zijn immers ideale test omgevingen voor nieuwe modellen. De nieuwe BMW 7 is echter zo aangepast met pseudo stukken dat je niet veel kan zien …

We gaan eerst langs het Visitor center in Furnace Creek. Het is over 121° F of 49° C qua temeratuur. Er waait een zeer warme wind, net of een warme ventilator in je gezicht staat te blazen.

We begeven ons naar Zabriskies point.

Een zeer knappe lookout op verrassend speciale rotsen.

Daarna rijden we door naar Badwater, het laagste punt van de USA.

Hierna keren we terug (een deel van onze stappen herdoen dus), en rijden richting Mammoth lakes. We stoppen nog even langs de mooie duinen van Stovepipe Wells,

en verlaten dan de vallei waar van onder de zeespiegel tot boven 8000 voet rijden op minder dan een uur. Enkele auto’s staan langs de weg (over-heated). Onze Mustang doet het echter goed, alhoewel een Hollander in een Dodge rental vrij goed kan volgen.
Ook hier geldt, doorrijden als je geen highway patrol of sheriff ziet. Alleen in de stadjes/dorpjes zelf best heel goed de speed limits volgen.

Mammoth Lakes
Na Death Valley gaan we naar Mammoth Lakes, een ski-oord dat ook in de winter zijn charmes heeft. Sequoia was te ver om in één run te doen, dus daarom hebben we besloten eerste Yosemite te doen, en daarna Sequoia gevolgd door San Francisco.
We tanken iets voor Mammoth in Bischop (in een Shell), waar we ook de (manuele) car wash gebruiken om onze wagen wat proper te krijgen, want hij ziet er vrij stoffig uit. De vliegen op de ruiten krijgen we er echter niet af, e ook de binnenkant is nog stoffig.
Het is al donker en laat dus. We hebben honger en besluiten te eten in Bischop in een tof restaurant Sizzler. Vriendelijke bediening, ook al komen we er juist voor keuken-sluitingstijd binnen.
De baan van Bischop naar Mammoth is prachtig en veilig, goed in het donker dus.

In het Motel6 waar we toekomen als het al donker is, worden we ook weer vriendelijk ontvangen. We kruipen er snel in (ik toch). Olivier zapt nog wat door TV-land.

Een halve dag PWC ...
De vorige avond had ik van de receptie vernomen dat de Boat Rentals 's morgens vrij snel weg waren, dus ik tegen 8 uur naar het Rentals bureau (Olivier sliep nog).
De 19' power boats waren al allemaal weg, maar er waren nog wel nog 2 PWC's of Personal Water Crafts, lees 'wave runners' ...
Het rare van de zaak is dat die voor 2 uur gebruik, bijna evenveel kosten als een halve dag, dus ben ik maar voor de halve dag (5 uur gegaan).
Olivier mag wel niet zelf (alleen) rijden, want hier (juist Utah) moet hij 18 jaar zijn. In Lake Havasu (Arizona) was het 16 jaar ...
Maar als ik achterop zit, mag het wel, dus ik boek één PWC voor ons twee ...

Op de terugweg naar het Resort (ca. 500 meter afstand) neem ik een afslag (met een stop) iets te snel, en de locale Sheriff zet mij opzij met flikkerende lichten.
Ik speel de sukkelaar toerist, en na een controle van mijn paspoort via zijn radio, krijg ik een waarschuwing: nooit meer doen ... Oef, anders boete zeker ...

Ik maak Olivier wakker, we checken-uit het Resort en iets na 10 staan we klaar om het water op te gaan.
We vertrekken met Olivier achteraan het Lake Powell op ...

Aan snelheden van 0 tot 60 km/h vliegen we over het water en de golven ...
We brengen een tweede bezoek aan de Glen Canyon dam langs de andere kant.

In Moab had ik een waterdicht kistje gekocht voor mijn digitale camera, dat ook hier weer goed van pas komt voor foto's vanop het water.
We varen de Antelope Canyon in. Een leuke inham, waar je diep in kan varen aan toffe snelheden. De luchtinlaat van de Wave Runner komt wel bijna vast te zitten door de afval en takjes die op het einde van de canyon in het water drijven. Dank zij een duikbril van vriendelijke passerende Franse toeristen op een boot, krijg ik de zaak onder water proper gemaakt, zodat we weer tegen 50 à 60 km per uur er vandoor kunnen.

We hebben een kleine 5 uur voor ons, waarbij we even stoppen aan de Antelope Marina om onze "lunch" te halen. het leek een goed idee om een picnic op een strand ergens te doen,

maar door te hard op de golven te kletsen wordt de inhoud van één van onze 2 lunchboxen over onze kofferbak (jaja vooraan is een koffer) verdeeld. Eén doos voor twee wordt het dan maar.

Op een rustig strand aan de overkant van de marina gaan we lunchen en even apart op de Wave Runner om wat te dollen en donuts te maken ...



We gaan daarna nog rond Lone Rock en het meer langs de andere kant op verkennen ...

Tegen half 3 besluiten we onze PWC in te leveren, anders zijn we te laat in Las Vegas ... en weg zijn wij ...

Dan naar Las Vegas
We winnen een uur door het US Mountain naar US Pacific tijdsverschil en komen rond 7 uur aan in Vegas. Onze Garmin GPS blijft ons perfect overal naartoe sturen over de US wegen, en we hebben het moeilijker onze weg te vinden in de grote hotels daarentegen.
We hadden gereserveerd in de 'Luxor'. Gezien we al Egypte in het echt hadden gezien enkele maanden geleden met Pasen, wilden we nu ook eens Egypte namaak zien ...
Een obelisk met sfinks ligt voor het hotel ...

en binnen kan je zowaar een Hummer winnen in een sweepstake tussen de tempelbeelden ... (maar er heeft nog niemand gebeld).
Het hotel is eigenlijk één grote piramide van 30 verdiepingen (jaja 30) met twee heel grote bijgebouwen. Binnenin de piramide is nog een grote obelisk
.
en van alle soort tempels, restaurants en ook weeral een groot casino natuurlijk.

Ik laat mij verleiden bij de check-in om de kamer van 70$ (bijna de goedkoopste van de trip) up te graden voor 50$ extra naar een suite (op het 23ste verdiep van de piramide). Met aparte zitkamer en een grote jaccuzi.

Onze kamer kost nu nog maar 2/3e van de lodge in Bryce Canyon of het (not so) Grand hotel in de Grand Canyon, en zit nog bij de medium priced van de trip.
Je gaat naar de kamer met een 'inclinator' (ipv een 'escalator') omdat de lift schuin naar boven gaat de piramide in. De architecten hadden echter vergeten ramen in de inclinator te zetten, dus je 'voelt' het aleen maar dat je schuin gaat ...

Na een avondmaal in het 'Piramid Café' nemen we een welverdiende Jacuzzi en kruipen in bed ... zonder gokken, want daar verlies je alleen maar bij ...

Dat was het voor deze dag ...
Olivier en Erik

De 25e.
Het wordt een lange dag met drie bestemmingen. Nog eens langs in Arches –> dan rijden we naar Monument Valley voor een tour daar –> en daarna rijden we door naar Lake Powell.

Arches
’s Morgens gaan we immers eerst nog even langs in Arches om het park ook eens bij een stralende zon te zien …
We rijden terug lang Balanced Rock maar gaan eerst naar de Coves en Caves, alsook de bogen van North en South Window

en daarna Double Arch, een mooie dubbel boog in de rotsen (zie naar de stipjes, dat zijn mensen).

Ik kan Olivier er van overtuigen naar mee naar de lookout te gaan van de Delicate Arch. (De insert is ingezoomd op het witte vierkantje. Je ziet de mensen naar de boog)

We zijn dus (nog) niet ter plekke van de boog, maar toch al wat dichterbij dan de vorige dag om de zoom te gebruiken … :-) Volgende keer nemen we beter water mee, en doet Olivier best betere schoenen aan …

(wegens tijdsgebrek hebben we dus Mesa verde laten vallen, maar er zijn genoeg mooie zaken geweest en nog komende...)

Monument Valley
Nadien begeven we ons op weg naar de volgende eind bestemming, Lake Powell, met een tussenstop in Monument Valley …

Na 2,5 uur komen we via Mexican Hat in het Monument Valley park aan. Het maakt geen deel uit van de “National Parks Service”, maar wordt door de Navajo’s uitgebaat. Ze lijken ons meer op geld uit, want de bezienswaardigheden zijn niet zo mooi aangeduid, en de typische knappe brochures ontbreken ook.
Het typische zijn de grote vulkaan-overblijfselen, die al in vele films zijn getoond.

Het leuke eraan is wel dat je op een echte “dirt road” door de Valley kan rijden (je ziet de weg goed op de foto).

We gaan topless (met de wagen natuurlijk) en krijgen veel stof binnen, ook in de wagen … dat wordt kuisen binnenkort.
Mooie zichten, net uit de film. We cruisen een kleine 2 uur in het westernlandschap ...

Lake Powell
Nadien rijden we nog eens 2,5 uur door naar Lake Powell, waar we door het stadje Page en via de Glen Canyon dam aan het Lake Powell aankomen.

Dit is een mooi blauw meer gevormd tussen de rotsen door de dam.

Tegen 19.00 hr komen we aan in het Lake Powell Resort aan de Wahweap marina.

Olivier wil eens 'room-service' laten komen, dus we bestellen beide een pizza en kruipen erin.

Morgen terug in Las Vegas.

Het vele werken gisterenavond leidde ertoe dat ik wat te lang heb uitgeslapen.
Rond 10 werd ik wakker, maar dat was toch nog voor Olivier, die zo kan genieten van zijn bed 's morgens.

De rafting trip is gepland voor vandaag van 11.45 hr tot 15.00 hr (lunch inbegrepen).
We gaan tegen half 12 naar het pick-up punt (toevallig de shop next door), waar de groep opgepikt wordt door de bus (+ trailer met raft erop). De bus heet Louise (van Thelma en Louise), en ja de andere bus die de firma heeft heet Thelma ...
We gaan langs de Colorado rivier een 15 miles upstream en komen voorbij een locatie waar John Wayne diverse van zijn westerns gespeeld heeft ...

Rafting ... de put in.
De 'put in' heeft niets met de bekende Rus te maken, maar is de plaats waar ons raft te water gaat (voor de halfweg trip), want 2 andere rafts komen juist aan van hun voormiddag trip.

Raft - Kajak - Zwemmen
Naast het grote raft, waar tot maximum 12 personen in kunnen, zijn er 2 kajaks per raft (elk voor 2 pers.). Daar wordt mee afgewisseld. We zitten dus met 6 op het raft + de gids.

Wij vertrekken op het raft met Kathy als gids/roeister. (Links boven in de hoek van de foto, een insert van het lege raft om een idee te hebben ...)

In het water kan je naast in het raft of in de kajak, ook gewoon in het water zwemmen, en je laten meedrijven (met voeten vooruit tegen de mogelijke rotsen onder water). We doen dit in het eerste deel. Het water is helemaal niet koud, integendeel ...

We passeren een eerste rapid (White rapids) op het raft en verder zijn er af en toe zijn er wat versnellingen. Niets boven klasse II, en de schaal gaat tot 10 ... Piece of cake dus.
Een klein halfuurtje na de start is het etenstijd, en de crew zet een hele lunch op, met tafels en al.

Geen restje mag op de oever achterblijven echter ...

Na de lunch terug het water op, en in het tweede en langste deel gaan Olivier en ik halverwege de kajak in.

We doen zelfs een rapid (Salt rapids), en alles gaat gewoon perfect. Goed doorpaddelen en je gaat vanzelf in de juiste richting. De golven spoelen wel water binnen, maar nat ben je toch al.

We hebben verder nog een serieus watergevecht tussen de 3 boten, waarbij het water met emmers over en weer gaat. Big fun.

De boten gaan uit het water op "take out" beach,

en tegen half 4 staan we terug aan ons startpunt bij de 'canyonvoyages' pick-up locatie.

Alles is prima verlopen. De crew is een toffe ploeg.

Nu droge klederen aan, en dan deel 2, naar Arches ... Zie Part 10b

Voor het tweede deel van de 24e hebben we wat cultuur ingelast, ttz. een bezoek aan het Arches National park.
Het weer was niet fameus en we waren permanent een regen/thunderstorm aan het “voor”-rijden, die ons uiteindelijk toch heeft ingehaald.
Na een korte kijk op Balanced Rock,

de Delicate Arch - van ver - (in de insert is hij ingezoomd),

en Skyline Arch reden we door naar de Devils Garden, waar ik de Tunnel Arch gaan bekijken ben, terwijl Olivier in de wagen “de wacht” bleef houden. Daar haalde regen ons in, maar het bleef beperkt to enkele druppels. Verderop was het weer donder en bliksem van de “moesson”-regens, zoals ze die hier noemen.
Op de terugrit zagen we een regenboog boven de rotsen, die op een bepaald moment zelfs dubbel werd.

Het mooiste was echter Park Avenue, een wat ingesloten vallei(tje) dicht bij de ingang van het park, dat er bij de dalende zon prachtig bij lag.

Nadien gaan we eerst nog even zwemmen in de pool van het Bowen motel

en sluiten we de avond af bij Jay de Italiaan.

Dag 9 is (weeral) een verbindingsdag tussen Bryce Canyon en Moab.
De afstanden zijn hier nu eenmaal groot, en het rijden is eerder een noodzakelijk kwaad.

Eerst nog de zonsopgang in Bryce ...
Ik sta op rond 6 uur (locale tijd) om de zon te zien opkomen rond 06.25 hr.
Onderweg (met de wagen) zie ik een hert aan de rand van de weg (op 2 meter). Het liep niet weg van het lawaai van de auto. Integendeel. Ik er voorbij, stoppen, terugrijden - achteruit dus - en het beestje stond nog te wachten totdat ik de foto door het raam kon nemen. Zelfs de flash schrok het niet af. Gelukkig ben ik geen dear hunter ...

De zonsopgang zelf was knap
Links de zon op ...

en in de canyon mooie schaduwen...

Leaving Bryce Canyon, on the road ...
Ik ga terug naar de kamer voor nog een dutje, en laat de wekker afgaan tegen half 10.
We laden de auto in, rekenen af en vertrekken richting Moab.
Eerst wil de gps ons langs de snelste weg sturen, maar er is een heel mooie 'scenic byway' langs highway 12. Het is ook de weg via Capitol Reef, en daar willen we ook even stoppen.
We brunchen in het Red Rock restaurant in Hanksville. Net zoals de brunch buiten Las Vegas, zijn het oude locale dames die de zaak uitbaten en de gasten verzorgen ...

Onderweg Capitol Reef dus.
Dit is ook een National Park, en ook een mooi.

Leve onze 'annual pass' (genaamd America The Beautiful), want ipv per park 25$ te betalen, heb je voor 80$ het recht om overal binnen te mogen met één wagen.

In het Visitor Center vertellen ze ons dat de Scenic Drive best knap is, en ook speciaal de laatste 'dirt road' naar Capitol Gorge.

De weg is iets meer dan 10 mile (enkel) lang met onderweg steeds wisselende rotsformaties in diverse kleuren. Teveel om weer te geven, maar toch enkele hierbij ...

of nog ...

We rijden de dirt road (topless) tot het einde aan de Capitol Gorge.

Je voelt je precies een cowboy tussen de rotsen, alleen niet te paard, maar met de wagen, en ipv cowboy tonen, speelt de radio toffe muziek.
Ik heb de hele rit op mijn digitale camera gefilmd, met toevallig bijpassende road muziek op de radio erbij ... benieuwd wat dat wordt als ik de film ga bekijken.

On to Moab ...
Na Capitol Reef is de weg vrij straight forward tot Moab.
Ik bel onderweg nog even met Guy. Een goede vriend die ongeveer dezelfde trip ook al gedaan heeft en een voice mail had achtergelaten enkele dagen geleden. Iets na Capitol Reef hadden we terug verbinding met de gsm, en kwam het sms-je binnen. Ervoor was het weer vrij droevig qua signaal.

Miles en Gallons zijn zo ongewoon dat het me niet lukt om uit te rekenen hoeveel we kunnen rijden met een volle tank, dus rijden we maar op de meter en het 'rood' (soms voorbij het rood).
Gelukkig vinden we iets voor Moab nog een benzinestation, want we waren (weeral) op dampen aan het rijden. In sommige streken slaan ze je dood met gas stations, in andere moet je ze met een microscoop zoeken.

In Moab
We komen tegen de avond aan in Moab, en doen de check-in in de "Bowen Motel Inn". (Guy, dank voor de suggestie).

Het is niet onze wagen die ervoor staat hé ...
Het motel heeft tv, airco, wireless internet, een pool. Alles wat de Bryce Canyon lodge niet had, en dat voor de helft van de prijs. Begrijpe wie begrijpe kan.
Olivier doorzoekt snel de 'adventure' folders vanuit de receptie, en we vinden een mogelijke trip op de Colorado rivier (aangeraden door Rudy, die deze trip ook ongeveer gemaakt heeft, maar toen koos voor de (tragere) jet boat trip). We boeken een mid-day rafting voor de volgende dag.

Dinner
Voor dinner is er nog een enorm onweer met massa's regen, donder, bliksem. Moessonseizoen dus ... maar ze zijn het hier gewoon. Na de regen gaan we dan naar de "Moab Brewery" voor avondeten. De BBQ saus van Olivier (bij het vlees) is vrij straf. Ik neem de special, ttz. gebakken zalm.

At night
We rijden terug naar het hotel en kruipen erin ... Olivier toch.
Gezien de lodge van Bryce niet uitgerust was met internet, heb ik nog wat blogging in te halen en ga ik voor twee dagverhalen ... Daarnaast zet ik ook nog de vpn aan voor de job en doe nog één en ander (wat snel leidt tot meer ... oso, csl, email ...). Niet goed op verlof, ik weet het, maar ik moest nog enkele einde juli deadlines halen ... en zo is mijn achterstand niet te groot als ik terug ben ...

Morgen een hele dag Moab ...
Fun (rafting) en cultuur (Arches) ... en ik weet al wat Olivier het tofste gaat vinden :-)
Tot dan,
Olivier en Erik

's Morgens hebben we een snel breakfast in de Bryce Valley Inn (eerder in de locale shop...) en we checken uit.

Dan op weg naar het Bryce Canyon Park

Voormiddag hiking ...
In de voormiddag doen we enkele hikes. De Navajo Loop die overgaat in de Queens Garden trail. Het is wel een ingekorte Navajo, want een deel van de rotsen is ingestort enkele maanden geleden nabij Wall Street (dat bestaat hier ook ...).

De speciale rotsen noemen ze Hoodoos. Door erosie gevormde rode pilaren. Van boven aan de rand zien ze eruit als:

van beneden:

Op het pad kom je van alle pracht tegen, die niet in enkele foto's te vatten is.

Het meest centrale deel van de Canyon is het Amphitheater dat er van boven uit ziet als een grote cirkel:

en in panorama view:

Een hele dag hiken ?
is niets voor een jongen van 15. Af en toe moeten we dus wat afwisseling hebben en die zijn we gaan zoeken op 4 wielen in een nabije Canyon, de Casto Canyon.

op quads, hier overal ATV genoemd (All Terrain Vehicle).

Een goede drie uur amuseren we ons rot op een tocht door een spoor "up the canyon". De gids Casey is een toffe pee, en nog 3 andere quads (gevuld met een koppel elk) gaan mee. 6 ATV's dus, en bijna 3 uur zand eten, maar wel 'Big fun' ...

Check-in in de lodge
Na de ATV trip zijn we gaan inchecken in de Bryce Canyon Lodge.

Dit schijnt één van de weinige echt overgebleven lodges te zijn in de "Canyon resorts" van de wider area. We zitten in de bossen vlak bij de rand in het Bryce Canyon park zelf.
De 'Sunset Unit' plaatst ons vlak bij de goede spots voor zondsondergang-foto's (bij hopelijk goed weer).
Het is evenwel ook een 'lodge', en hoewel een mooie en ruime kamer, wel geen airco, maar een ventilator. Geen TV, maar een radio. Geen internet. Geen zwembad ...
We nemen een welverdiende douche, en gaan nog even 'Sunset point' verkennen.
Al die "geen" elementen vindt Olivier niet zo tof, dus we passen er een mouw aan.

Zwemmen in de Best Western
De atv-gids had ons gezegd dat de pool in de BW 'open to public' was, dus wij ernaartoe.
Dat blijkt niet 100% waar te zijn (lees: niet dus), maar we omzeilen de sleutelcode aan de deur en slippen mee binnen met een andere hotelgast. Een uurtje zwemmen en jacuzzi dus ...

En de 'Sunset' is ...
redelijk, maar toch wat wolken. Ik ben deze keer alleen gegaan, want Olivier is niet zo voor die "sappy" shots ...

Oh ja, voor al diegenen die dachten dat juli en augustus hier "sunshine all around" was. No no ... grove vergissing. Het is hier 'moesson' seizoen, en elke dag zowat Thunderstorms en Lightning tegen de avond ...
Maar gelukkig nu niet vanavond bij de sunset, enkel wel wat wolken, die de zaak een beetje verhullen ...

Dinner in de lodge
We hebben dan rond 9 dinner 's avonds in de Bryce Canyon lodge zelf, waar we weeral goed eten, maar ook weeral teveel krijgen. (Ik hoop dat de afval hier gerecycleerd wordt ...)

Bed zonder TV gaat ook
Dan naar bed, zonder TV, maar dat was niet zo'n probleem, want we zijn moe genoeg om zo in te slapen ...
Olivier speelt wel nog een spelletje op mijn computer als afsluiter ...

Dat was dag 8, iets meer dan een volle week in de US dus ... morgen dag 9 van Bryce naar Moab.
Tot de volgende ...
Olivier en Erik

Dag 7 was een verbindingsdag tussen Las Vegas en Bryce Canyon.
Tegen 11 uur waren we weg uit de New York New York.
Het blijft moeilijk om 's morgens Olivier wakker te krijgen ...

We hebben dan rond half één onze brunch genomen iets buiten Las Vegas, off the highway ...
De mensen zijn zeer vriendelijk, en weeral krijg je meer dan genoeg.

Zion
Iets over halfweg rijden we Zion National Park binnen.

(de lijn op de foto is de auto-antenne, maar dat ben ik pas enkele dagen later te weten gekomen ...)

Auto's zijn verboden in het Zion Park, en alles moet via een shuttle. Gezien dit iets te lang zou duren, zien we af van een bezoek binnenin. We zouden anders te laat in Bryce Canyon aankomen.
De canyon zelf van Zion is zeer mooi, en gewoon er door rijden (top down natuurlijk) is al een evenement.
Het deel voor de tunnel is heel mooi, maar vrij klassiek (als je het klassiek mag noemen).

dan na de 1 mile lange tunnel is het heel speciaal.

met op het einde van het park 'Checkerboard Mesa', een heuvel met een motief in de vorm van een schaakbord.

Bryce Canyon
We komen aan in Bryce tegen de avond, waar we in het nabije dorpje 'Tropic' in de Bryce Valley Inn verblijven. Gezien het een za/zo weekendnacht was, bleef er niets meer beschikbaar dan dit vrij basic motel met een kleine kamer, maar toch 2 bedden, en geen remote voor de TV. Viel al bij al nog mee.

We eten in het Clarkes Restaurant(je) van het motel complex(je) en kruipen er in.

Slapen wordt hoe langer hoe gemakkelijker ...

Las Vegas is prachtig ...

The Venetian ...
Zwemmen
De ochtend van de 20e zijn we lang gaan zwemmen in de pool van de Venetian.

Dan zijn we gaan uitchecken rond 13.00 uur, want dat mocht hier zo laat.
Met de bagage in de auto op de parking, hebben we dan een tour van het hele hotel gedaan.

De hotels
Ze hebben hier een gondelrit buiten en 'binnen', want er is een soort fake lucht gemaakt boven de boten.
Die Amerikanen toch ...
Ook Madame Tussaud is hier te bekijken ...

Daarna zijn we buiten nog naar een aantal andere hotels gaan zien, Treasure Island en The Mirage.


Er is zelfs een monorail tussen die twee hotels.

Gezien de Venetian onbetaalbaar was wegens weekend, zijn we verhuisd naar de New York New York. Onderweg hebben we een tour van 'the strip' gedaan ... Knappe hotels overal, waaronder op het bijna einde ook de toren van de Stratosphere.

Daar is een roller coaster boven op het 1127 voet hoge gebouw.

New York New York
Dit is ook een prachtig hotel, met alles erop en eraan.

De rollercoaster hebben we uiteindelijk niet gedaan, maar we hebben vervanging gevonden elders .... ('s avonds)

En zwemmen ...
Nadat we waren ingecheckt zijn we natuurlijk gaan zwemmen in de pool

Olivier amuseert zch goed in die zwembaden ...

's avonds
Zijn we weer een tour van de "Strip" gaan doen met de auto, want de verlichting is subliem dan. Alle hotels flashen also het ze lief is.
We wilden gaan eten op de toren van de Stratosphere, maar dat was enerzijds duur (150$) en ook reservatiegebonden. Dan maar een gewone visit aan de toren voor een topview van Las Vegas.
Na een rij aanschuiven van 35 minuten (want iedereen wil dit doen) komen we boven aan, waar we een prachtig zicht hebben op de nachtelijke stad.
Plots krijgen we 2 tickets van iemand die er teveel had voor een "ride".
Na wat aandringen van Olivier zijn we dan beide op de "Big Shot" geweest, een soort van kanon dat u naar boven afschiet op de verticale piek, dan kom je nog enkele keren verend terug, om terug af te dalen ...

Ongelooflijke ervaring, die hoogste ride ter wereld ...

Er was geen betere manier om de avond (of ondertussen al nacht) af te sluiten. (Lees: ik ben niet meer gaan gokken).

Change of plan ...
Zoals gisteren aangekondigd, een ongeplande opmweg omdat het weer ten westen van ons er niet rooskleuring uitziet. Op www.wunderground.com (jaja dat is het weer) zagen we heel veel thunderstorms, en ook de 5 day forecast van Yahoo was niet zo rooskleurig.

Maar eerst in de lucht
We stonden op om half 8, om tegen 10 voor 8 aan de airport van Tusayan vlakbij te staan. Papillon had ons omgeboekt naar "Grand Canyon Helicopter Tour" voor dezelfde "North Canyon" tour.
We kregen (nogmaals) de safety briefing en tegen 10 voor 9 zaten we in een (iets betere dan gisteren geplande) helicopter
en weg waren we voor een 25-30 minuten vlucht over de Canyon.

Het was echt indrukwekkend en knap -> promo filmpje ook te zien op http://www.grandcanyon.com/grandcanyonhelicoptertours.html#1
en voor Olivier de eerste keer helicopter vliegen.
Je ziet de hele canyon van dichtbij, en zit ook pal boven de Colorado rivier.

Road trip continued
Nadien even terug naar het hotel voor inpakken en check-out, dan (terug) tanken en breakfast in een Coffee shop in Tusayan.
Dan terug "on the road" naar Las Vegas voor een goede 4,5 uur drive.

De weg ligt er prima bij, en vanuit de wagen zien we het in het westen goed regenen ... :-)

Iets voor Las Vegas passeren we de Hoover Dam, waar we kort stoppen voor een foto sessie van de dam. Naar het schijnt is hier heel veel beton in gegaan.

Juist achter/aan de Hoover dam ligt Lake Mead waar we even stoppen aan het strand, en een verfrissend duik nemen in het warme water (met omkleden in de lokale toilets.

Dan nog 30 km tot Las Vegas, maar de stad ligt al snel goed zichtbaar in de verte. Typisch Amerikaans, brede wegen, veel malls.
Onze Garmin neemt ons feilloos naar South Las Vegas Boulevard (de strip), waar we (natuurlijk?) iets voordien ons dak open doen. Kwestie van in stijl aan te komen.

De hotels zijn immens en allemaal willen ze elkaar overtroeven qua hoogte, thema, billboards.
We gaan naar de Venetian.
Zeer knap allemaal ! De Venetian heeft een copie van het San Marco plein ervoor liggen.

De zogezegde drive-in aan de receptie en 'deur open' doen van in de films, is eerder een lange file van aanschuivende wagens. We nemen dan maar de Self Drive parking ipv Valet Parking.

De "Venetian" is echt af
De afstanden zijn zo groot dat we al bijna 3 maal verloren lopen van de parking (op het 7e!) naar de receptie. We belanden verkeerdelijk in het (luxe) zuster hotel, de "Venezia", waar ze ons toch heel vriendelijk inchecken voor het andere hotel in kamer 9 - 231 (op het 9e van 36 floors). Dit is zowat de mooiste kamer in een hotel die ik al gezien heb (maar waarschijnlijk ben ik niet veel gewoon). Reuzebedden. Knappe badkamer. 2 TV's want er is een salon area ook ...
We zetten onze bagage af en gaan direct zwemmen op het 4e. De pool area is immens, en onvoorstelbaar luxe (en dit is dan nog maar het gewone hotel) ...
We zwemmen tot half 8 en gaan dan terug naar de kamer. Voor het avondeten houden we nog een korte stop in de fitness, maar hier moet je 18 voor zijn ...

Dinner
We eten in het Grand Lux Café, een groot restaurant vlak naast een immense oppervlakte goktafels. Zoals gebruikelijk is het eten te veel voor onze honger, maar dat zijn we gewoon geworden.

Na het avondmaal wandelen we langs de eindeloze rijen slot machines, speeltafels, auto's te winnen, wheel of fortune, pokertafels, etc ...
Olivier gaat slapen en ik probeer nog iets te winnen beneden, maar misluk daar grandioos in. Met 15$ speelinzet op de Black Jack gaat het vrij goed op en af, maar ik win toch iets. Dan na midmight is het 25$ en dan is uw (weinige) geld rap op ...
That's life, maar het was fun ...
Dan is het ook bedtijd voor mij.

Next day
De volgende dag plannen we in het iets goedkopere "New York, New York" hotel iets verderop, want het is weekend (vrijdagavond) en de prijzen gaan dan x2,5 hier.
Tot de volgende.
Olivier en Erik

Eindelijk wat meer tijd, om de Grand Canyon dag wat vollediger te coveren.

Breakfast in America / op de rand van de canyon
's Morgens op, waar ontbijten ... ?
Het Grand Hotel (gelegen in Tusayan) bevat geen ontbijt (voor zijn prijs eigenlijk geen reclame), maar we gaan dan maar ontbijten in het park.
Juist naast het hotel is een reservatiebureau van Papillon helicopters, waar we snel even stoppen om een tour te boeken voor 15.40 hr...
Het Grand Hotel licht in Tusayan op enkele km van de park ingang. We begeven ons er naartoe en kopen een "America the Beautiful" pas aan de parkingang en mogen binnen.
De Grand Hotel receptie raadde ons het Bright Angel lodge aan voor ontbijt. Vooraleer te eten kijken we al een eerste keer over de rand, en het is indrukwekkend!
1 mile diep en 12 km breed, ongeveer. Alles staat goed uitgelegd op de borden.

Het ontbijt in de lodge is zeer goed. Olivier pancakes, en ik fruit. We worden zowat bediend door half de wereld Gisterenavond in het Grand Hotel was het Taiwan en Roumenia. Hier is het vooral Polen, en nog wat andere "nieuwe Amerikanen".

De rim zelf
De rim is zeer goed georganiseerd in diverse "paden". Groen, rood en blauw, met gratis shuttles. De wachtlijn voor rood is veel te lang, dus gaan we voor blauw. De blauwe shuttle is echter te traag, en we stappen af om onze cabrio te gebruiken.
Havapai observation point kiezen we als main look-out. Er is een soort van museum met veel uitleg, en een Park Ranger zorgt voor nog meer uitleg. Olivier vindt dat het nogal veel op de les aardrijkskunde lijkt, die hij dit jaar ook overigens over de Grand Canyon heeft gekregen ...

Na Havapai gaan we richting Yaki Point, en verder door naar Desert View. Bijna daar aangekomen wijzigen de druppels in regen. Het slecht weer komt uit het oosten. We schuilen wat in de trading post daar, en gaan dan naar de Desert View Watchtower, die een samenvoegen van diverse Indiaanse elementen is.

Bijna de lucht in
We rijden terug naar de Grand Canyon - Tusayan, want we moeten op tijd voor de helicopter zijn. Het weer is ietwat beter geworden. Een korte poging zwembad in het hotel stoppen we maar na 5 minuten, want de check-in is te dichtbij. Dus in en uit het water.
Het betere weer is maar een indruk, want tijdens onze check-in wijzigt het plots rond 15.00 hr in ... jawel: thunderstorms en multiple lightnings. Alle choppers komen in catastrofe binnen, en enkele sloten worden gecancelled, het onze ook. Ik ben gelukkig snel genoeg om onze vlucht om te boeken naar de volgende ochtend. Oef ...

Terug naar het hotel dan maar ...
en in het water van het zwembad van het hotel. Het water is goed, en de "spa" brubbelt redelijk goed.
Nadien pakt Olivier een film mee op de tv, terwijl ik begin het weer na te gaan in onze volgende geplande bestemmingen, want daar komt het slecht weer vandaan als je de radar bekijkt.

Sunset in de Canyon
Tegen de avond gaan we (in volle snelheid, want Olivier wilde het einde van de film met Bruce Willis zien) terug naar de South Rim naar Mather Point om de dalende zon / zonsondergang te zien. Olivier vindt dat maar "melig" en is niet zo enthoesiast, want honger.
Het zicht was echter goed, alleen de bomen stonden wat in de weg (natuur toch). Snel iets verderop naar Havapai Point gereden, maar het zicht was er niet echt beter.
Ik vond het overigens wel mooi. Zowel de kleuren op de rotsen, als het zicht in de verte van de zon op de wolken ...

Eindelijk food
Dan belanden we bij de italiaan in het dorpje Tusayan, waar we met 2 één pizza hebben opgegeten. We zijn het al wat gewoon dat het US eten toch altijd veel te veel is ...

Nadien is het bedtijd. Het heeft weer geregend ...
Ik ga ijverig op het internet op zoek naar een nieuwe route, want de volgende 5 dagen zien er gewoon slecht uit voor de regio waar we naartoe gaan ...
http://www.wunderground.com/radar/radblast.asp?ID=ICX&type=N0R
We gaan waarschijnlijk eerst Las Vegas, Sequoia en Yosemite doen, om dat terig via Zion, Bryce, Moab, Monument Valley naar Lake Powell te gaan. Van Lake Powell gaat het 'en direct' naar San Francisco. (Lang leve Google Maps). Wel meerdere honderden miles erbij, maar in de cabrio gaat alles goed vooruit ... en het is wel leuker om al die mooie zaken bij mooi weer te gaan bezoeken.
Hopelijk lukt de switch en is het er binnen enkele dagen beter weer.

Tot de volgende,
Olivier en Erik