wuyts_usa WestCoast travellerspoint blog

Vandaag is Hollywood, Beverley Hills en de beach aan de beurt.

Hollywood
Ons eerste doel is het Hollywood sign. Meer dan 10 jaar geleden was ik nog eens in LA geweest, maar toen had ik het sign met de fameuze letters niet gevonden. We gaan eerst via 101 langs de Barham Boulevard en Lake Hollywood Drive tot aan het Hollywood reservoir.

Vanaf de autostrade 101 kan je de Hollywood letters reeds van ver zien …Maar op de straat waar wij nu rijden, ben je eigenlijk heel vlakbij en kan je de letters zeer goed zien.
We komen terug (uit de heuvels) via de Beachwood Canyon Drive om naar Hollywoud Boulevard te gaan, onze volgende bestemming. De gps leidt ons weer perfect.

Walk of Fame / Chinese Theatre / Kodak Theatre
De “Walk of Fame’ en het Chinese Theatre op Hollywood Boulevard is een ‘must’ als je hier in LA bent.
Een parking in de buurt kost je wel 7$ voor een dag, maar je blijft bijna nooit een dag, hooguit enkele uren.
Nu blijkt de ‘Walk of Fame’ – zoals velen hadden aangekondigd – een zeer toeristische zaak te zijn. Je kan naast over de sterren, ook bijna over de koppen lopen.
We zien een heel pak oudere sterren op de Walk, waar Olivier helemaal niets van kent. Maar Michael Jackson, Robin Williams en John Travolta, die kent hij toch nog …

Als je nabij het Chinese Theatre wat zoekt, dan kan je hun handen en voeten en naam in het beton ook vinden …

Een speciale grote ‘multi handtekening’ was er voor de bemanning van het Starship Enterprise (dat zelfs een fotooke kreeg).

De omstaanders weg krijgen om een goede foto te hebben is zowat onbegonnen werk ..

We gaan eten in de mall van het ‘Kodak Theatre’ in de Trastavere (of zoiets), een leuk Italiaans (weeral?) restaurant.

Ik breng Olivier eindelijk zover om postkaartjes te kopen. Hij moest kaarten sturen naar 2 adressen (van vriendinnen geloof ik), en had de aankoop van deze 2 kaartjes al lang uitgesteld.
Nadien kopen we nog postzegels in een nabijgelegen Liquor Store (want het is zaterdag, en de gewone post is toe).

We gaan terug naar onze auto en gaan verder richting Beverley Hills.

Beverley Hills
We willen Rodeo Drive op gaan, maar het is er ZO druk dat we een blokje om rijden en halverwege via een zijstraat er geraken. Zowat "alle" toeristen in LA willen door deze straat rijden, en er was juist een hele constructie opgezet aan het einde van de straat voor een 'modeshow' of zoiets.
Niet te doen van de dure winkels man ...

Gucci, Louis Vuitton, Dolce & Gabbana, Max Mara, Omega, en nog een ton andere merken.

We passeren nog 'Van Cleef & Arpels' en via het 'Beverley Wilshire hotel' (da's waar Richard Gere met zijn 'Pretty Woman' binnenging ...) rijden we naar de residentiele wijk.
Toffe straten ...

met BMW, Lexus, Mercedes, Vipers, Aston Martin, Maybach ...

krijgt Olivier een goed idee van de levensstijl hier ...
Ik had de villawijk vorige keer (10 jaar geleden) al eens gezien.

Venice Beach
We houden het voor bekeken en voeren de 'Ocean Front Walk' in Venice Beach in onze GPS in. Na een 20 minuten rijden zijn we ter plekke. Ook de politie is er,

want het is een heel drukke boulevard, met massa's kraampjes, venters, kunstenaars, hara krishna mannen, tatou shops, basketbalspelers, skaters, fieters, ... kortom, volk!

We betalen 15$ om te parkeren voor de rest van een halve namiddag ... maar da's America (hebben we al ondervonden). Het kostgeld om van je auto vanaf te geraken, en zeker als je dicht wil staan ...

Het strand zelf gelijkt eigenlijk heel veel op dat van België. Zelfde droog wit zand en nat bruin zand als bij ons.

Alleen de typisch 'Baywatch' toren is specifiek van hier. De lifeguards lopen er rond in rode zwembroek en met de typische zwemboei. Aleen geen Pamela Anderson, Carmen Elektra of Erika Eleniak, zelfs geen enkele baygirl, alleen bayguys.
We focussen ons dus op het strand en de zee, en we spelen wat met de paletten, en kleden ons om (onder een handdoek) om te zwemmen. Olivier zit heel veel langer in het water dan ik,

want het is niet evident om al uw hebben en houden in een rugzak alleen achter te laten als je in het water zit ... zelfs niet als de gele Baywatch jeeps patrouilleren.

We gaan moe en tevreden naar het hotel terug.
Daar rijden we de laatste blokken via een binnenweg (en niet de interstate). Onze gps gidst ons prachtig, en we zien enkele mogelijke tankstations (om onze rental vol te gooien voor de volgende morgen) en mogelijke MacDonalds (om iets later eens een laatste keer 'junk food' te eten).

Een laatste keer junk food ...
Na het hotel gaan we richting van de MacDonald. Die blijkt in een echt Spaanse wijk te liggen, en we zijn er de enige blanken tussen hoofdzakelijk een Latino en Chinees publiek. De mensen aan de kassa verschieten zich een bult als we zeggen dat we ter plekke blijven eten ... maar het is lekker.

We gaan moe terug naar huis, en na 2 mislukte pogingen om te tanken (geen Amex, geen credit cards) in de Spaanse wijk, vinden we een propere Shell in Downtown LA, 2 blocks van ons hotel verwijderd.
Onze Mustang is terug vol ...

Wij moe naar het hotel en inpakken ...
Morgen vertrek ... snik.

We staan iets vroeger dan gewoon op, want vandaag is het 'Universal Studios' dag.
Het hotel is zeer goed gelegen vlak bij een metro station, en we nemen de "Red line' in de richting van 'North Hollywood'.

Een vriendelijke local maakt mij er attent op dat je geen foto's mag nemen van de metro. Dat kan je 1500$ kosten. Dat danken we allemaal aan de 911 toestanden. Gelukkig is er geen controle in de buurt ...

Bij het metro station nemen we een "tram" naar de Studios zelf.

We passeren de gekende poort via 'enkel' de entrance line, want tickets hadden we al. Alles gaat vlug.

Dan zijn we in het 'amusement park' zelf, dat raar genoeg vrij klein is qua oppervlakte. Alle attracties zijn zeer dicht bijeen, dus gaat het snel van het ene naar het andere. Er is een 'upper' lot en een 'lower' lot.
We starten van boven met Schwarzenegger (toen nog geen Governator) in 3D.

Arnold slaagt er nog maar eens in de mensheid (in de toekomst) te redden. I'll be back ...

Daarna gaan we naar de show van Waterworld, en hoewel Olivier de film niet gezien heeft, is het toch leuk.
De seats hebben een 'soak zone' met blauwe seats en een 'wet zone' met groene seats. Er zijn bijna geen kleurloze seats. Het is dolle fun als de 'cast' er eerst een watergevecht houdt, waarbij het halve publiek wordt nagespoten of volle emmers over zich krijgt. Gelukkig is het warm genoeg om snel te drogen.
De show zelf is spectaculair met vanalle effecten op de set (eigenlijk een groot zwembad waar ze met boten en jet skis (en zelfs een vliegtuig) rondhossen, en alles laten ontploffen of invallen.

Zelfs halverwege de tribune komt het water van de ronddollende acteurs op jet-ski's nog op mijn camera, maar de zaak is snel opgelost met mijn zakdoek om te drogen ...

Daarna nemen we de 'Studio Tour', een verplicht nummer.

Ze leggen ons uit dat veel (of bijna alles) van wat je ziet eigenlijk fake is, en aan de hand van diverse fragmenten zie je hoe ze New York, het stadscentrum van 'Back to the Future' en watnog meer (kortom vanalles) faken bij de opnamen.

De boot van King Kong in de mist bij het eiland was een maquette, die ze bij de locale vijver hebben aangelegd, waar vroeger ook de zee open ging voor Mozes.

Rome, Zwitserland, het hotel van Norman Bates uit psycho, en het huis van zijn moeder, liggen allemaal vlakbij ...

We passeren ook nog de ramp scene uit War of the Worlds waar een gecrashte Boeing 747 in vol ornaat ligt te pronken.

55.000$ voor aankoop van de versleten boeing, 250.000$ voor transport en hem kapot doen ...

Na de toffe Studio Tour, nemen we een snack als middagmaal in de lokale 'Chicken' tent,
en gaan we de attracties verder op.
Na een klein half uurtje aanschuiven gaan we 'Back to the future', in een Delorean (met achten). (Fotokes zijn lager ...)

In de 'lower' lot staan we voor de 'Revenge of the Mummy" bijna 45 minuten in lijn, maar het is wel fun, alleen wat snel gedaan. De ride vooruit en achteruit in het donker had langer mogen duren.
Het Jurassic Park River Adventure is echter knap en wild (en het uur wachten waard). Zeker qua waterimpact, want je wordt serieus natgespoten door de dino's onderweg en er is een serieuse splash op het einde,
Ook de 'Special Effects' tour, en de 'Backdraft' set zijn leuk.

Dan terug naar boven voor het 'Haunted House of Horrors', dat op zich niet zo scary was.

Maar 'Shrek' in 4D is wel leuk. Je draagt grappige groene 3D brillen. De 4e D effect is het 'voelen', want je krijgt mee alle hoest, proest en andere fluimen op je gespoten binnenin (= gewoon water zenne). Shrek wint natuurlijk, en we gaan blij terug buiten, waar de Blues Brothers - Jake en Elwood - in echte musical stijl hun repertoire brengen.

Op de cruciale plaatsen staan borden die aangeven hoeveel wachttijd er is voor alle attracties, en we zien dat er slechts '5 minutes' wait is for Jurassic Park ...
Wij terug (langs de hele lange trappen) naar de Lower lot, en het blijkt gewoon doorlopen aan de ingang te zijn ... yes!
Terug big fun en deze 2e keer zijn we werkelijk door en door nat geworden. Zo veel dat we zelfs een derde keer riskeren ...

We zagen er toch immers al uit of we in onze br..k gedaan hadden ... :-)
De slogan voor het adventure is 'Now wetter than ever' ...

Toen was het bijna half 9 en het park sluit om 9. Het was cool geweest, dus wij naar de uitgang.
Daar ligt de 'CityWalk', wat een verzameling is van winkels, restaurants, cinema, entertainment, optredens, you name it ...
We zoeken een aangenaam restaurant, waar de wachttijden geen 30 of 45 minuten zijn, en vinden een 'Wolfgang Puck' waar we lekkere pasta eten.

Daarna gaan we met de tramshuttle terug naar de metro ingang, om hotelwaarts te keren.

Het was een drukke dag, maar een leuke dag ... We gaan moe maar tevreden naar bed ...

Morgen toeren we door LA, Hollywood, Beverley Hills en de plage.

Even een tussendoortje ...
Als je zo drie weken in de US zit, en een PC met internet hebt,
kan je goed de commercials volgen, die al goed met het web zijn gelinkt ...

Eén ervan is voor de nieuwe 'Simpsons Movie' en gaat erover dat de hele wereld wordt "gesimpsonized'.
Gesponsord door Burger King.
Ga naar http://www.simpsonizeme.com/
en probeer het voor zelf eens door een foto van jezelf up te loaden.
Het resultaat voor Olivier en mezelf zie je hieronder ...

Goed lachen dus ...
Olivier en Erik

Zoals reeds vroeger aangegeven, als je veel wil zien, moet je ook veel kms afleggen, en vandaag is weer zo'n dag.
We moeten van Carmel-by-the-Sea naar Los Angeles. Een afstand van een kleine 600 km of 345 miles en normaal zo'n 6 uur rijden ...

Leaving Carmel
Er wordt (weer) wat uitgeslapen ... en tegen de middag zijn we weg.

Big Sur
We volgen terug de Coast Highway richting San Luis Obispo, en weer zijn er mooie uitzichten.
Big Sur is zo'n mooie locatie onderweg, waar we stoppen voor een brunch.

Weer een leuke soort 'diner', met vriendelijke mensen, en alhoewel het rond 1 uur is, zijn er nog ... pancakes.
We gaan alletwee voor de grote stack (van 3 stuks).

Onderweg
Terug de weg op en de bochten brengen ons verder.
Rond San Simeon zien we op een Vista Point plots veel volk staan foto's nemen, en wat blijkt, er is wat te zien.
'Elephant seals', ik denk dat wij dat walrussen noemen ...

Leuke bende zo allemaal opeen liggen, rusten en af en toe wat zand rondgooien. Doen wij bij de mensen eigenlijk wat te weinig :-)
Het zou de US niet zijn, of deze mannen hebben zelfs een web site: http://www.elephantseal.org/

Iets na San Simeon, sluit de kustweg terug aan op de grotere autostrade. We passeren San Luis Obispo, en tanken bij Pismo Beach.
Verderop rijden we langs Santa Barbara, en we gaan even van de highway om de pier te bekijken. Hij ziet er wel mooi uit, maar het is te voet te doen, en we hebben niet zoveel tijd over, dus besluiten we door te rijden. Ook Ventura passeren we iets later. Lijkt wel mooi, zelfs zo vanaf de autostrade ...

In LA de file in...
En dan naderen we Los Angeles, waar we door de GPS gewaarschuwd worden voor diverse files. We besluiten de autostrade rechtdoor te blijven volgen, want er staan zowat overal files, ook op de parallelwegen die onze Nuvi voorstelt.
Dat is naar het schijnt LA, files en in de wagen zitten. Het kost ons een uurtje meer, maar we geraken 'downtown' Los Angeles tegen 8 uur aan ons Hotel, de Grand Wilshire. Dank u Garmin voor de laatste straten ... !

Het hotel ...
Ik had de Grand Wilshire eerst direct op de hotelsite zelf geboekt (want Expedia was zelfs ietsje duurder). Iets te laat bemerkte ik dan op die web site van het hotel zelf iets verder een promotie die de helft goedkoper was (Two for One), in combo met tickets voor Universal Studios. Soms loont het dus ook de moeite om de web site van de hotels zelf ook eens dieper te bekijken als je boekt.
Ikke dan kort na de boeking een vriendelijke 'vervolg' mail gestuurd met de vraag of ze onze boeking konden wijzigen naar de promo, en ... jawel hoor, alles in orde als we er waren. Het omzetten was overigens al dezelfde morgen in Carmel al geconfirmeerd.
We hebben ook de Universal Studios tickets ineens genomen. Dat spaart ons een rij aanschuiven de volgende dag.

Onze hotelkamer was zeer ruim met zithoek.

en had zelfs 2 badkamers.

Dat alles voor 99$ per dag/nacht.

We wilden niet echt meer de stad in, en werden zeer goed verzorgd in het "intern aan het hotel" Italiaans restaurant. En yep ... weer (lekkere) pizza time voor Olivier ...

Morgen staat Universal Studios op het programma, want een vrijdag is beter qua drukte dan een zaterdag,
en overmorgen zaterdag gaan we LA in naar Hollywood, Beverley Hills en het strand.

San Francisco en Alcatraz

Boeken
aan alle San Francisco bezoekers kan ik maar één ding aanraden, en dat is Alcatraz VROEG genoeg boeken.
De enige maatschappij die ter plaatse mag gaan is Alcatraz Cruises, te vinden op http://www.alcatrazcruises.com/
De web site is prima om te bestellen en geeft heel goed aan welke trips er nog vrij zijn.
De gewone tour is echter soms één tot twee weken voordien al uitverkocht.
Er is echter een 'Island Hop' tour, die naast Alcatraz ook Angel Island aandoet. Die was nog vrij op onze SFO vertrekdag 1 augustus, en we hebben die dan maar genomen, hoewel die 5 uur duurt (tegenover 3 uur voor de normale).
Maar ... wat blijkt, je hoeft de eilandhop (Angel Island dus) niet uit te doen, en mag gewoon een ferry (éénder welke) terug naar het vasteland nemen vanuit Alcatraz.
Dat is dan ook wat wij gedaan hebben. Het kost je wel meer dan het dubbele van de normale prijs (ongeveer 51 ipv 21$), maar we zijn tenminste op Alcatraz geraakt, en het is echt de moeite.

Naar Alactraz
Ons hotel, de Holiday Inn, lag aan 'Beach street', vlakbij de terminus van de 'speciale' Street Cars, ter hoogte van pier 41.

Dit is een soort van ouderwetse tram, die naast de Cable Cars en de gewone bussen, ook een lijn heeft langs de kust/piers heen. Hij doet zo'n 6 minuten van Pier 41 naar Pier 33
We doen de check-out in het hotel om 8-en, laden onze auto in de ondergrondse parking, en laten hem daar staan om dan de Street Car te nemen rond half 9, want het vertrek naar Alcatraz aan Pier 33 is om 9.
We hebben gerushd, maar blijken meer dan tijd over te hebben (denken we), we nemen onze tickets, en ontbijten in het café nabij Pier 33 (dure koeken by the way 5$/stuk). We blijken dan de laatste 2 te zijn (final boarding) voor de 9 uur ferry naar het eiland, maar net op tijd dus...

Het eiland Alcatraz zelf ziet er groot uit,

maar ter plekke is alles vooral geconcentreerd op de 'dock' en de 'hoofdcelblok'.
De hele gevangenis en de cellen zijn indrukwekkend,
.

Een zeer goede (inbegrepen) audio tour geeft het verhaal van de gevangenis periode (1934 tot 1963) heel boeiend weer.

Zoals hoger aangegeven, skippen we dus de 'island hop' en keren we terug naar het vasteland. De Street Car brengt ons terug naar 'Beach street', waar we (zoals in elk hotel) een zak met ice vullen voor onze frigobox met diet soda's,
en weg zijn wij ...

Langs de kustweg naar de volgende stop
We nemen de Coastal Highway 1, the scenic route, de mooiste (maar tragere) route.

Olivier slaapt een deel van dit eerste traject, want te moe ...

In Santa Cruz rijden we de lange pier op, waar een heus restaurantcomplex en parking op zijn. Het geeft een prachtig zicht op de kust lijn met casino en pretpark,

en we eten er een ijsje als versnapering, alvorens door te rijden naar de volgende stop, Monterey.

Monterey
In Monterey willen we het aquarium gaan bekijken, maar het is kwart na 5 en het sluit om 6 uur. Geen nut dus, want de ingangsprijs is eigenlijk voorzien op een hele dag (of toch namiddag) attractie. Ze geven geen of te weinig korting voor late aankomers, dus we maken een wandeling op Cannery Row.

Nu toeristisch, was dit vroeger het industriecentrum van de 'inblik'-industrie of canning van zalm en sardines.
Verrassing aldaar ... we hadden gisteren in het hotel in San Francisco naar Forest Gump op de TV gekeken ... en wat zagen we daar, de 'Bubba Gump' maatschappij met restaurant/winkel ...

Was wel grappig ...

17-mile drive
Na de korte wandeling in Monterey, rijden we verder en sturen onze GPS naar 17 mile drive, die hier vlakbij begint.
Eens te meer prachtig Garmin toestel, want we vertrekken perfect aan het prille begin van de rustieke weg,

Iets verderop begint het 9$ betalend stuk, maar wat zie je er ...
De 17 mile drive is Knokke of de Cote d'Azur in het kwadraat. De ene golf na de andere, met op de greens diverse kudde herten ... (meermaals tegengekomen). Daartussen de huizen die elk kunnen deelnemen in een wedstrijd van het grootste, het beste, het duurste ...

Zo ook de auto's van de inwoners die er rondrijden ...
Maar da's allemaal out of reach voor ons ... toch wel knap om zien. Ook de cypresbomen, de look-out punten op de rotsen, volgels, zeehonden ...

In Carmel ...
Na de 17 mile drive is het al avond en komen we aan in ons motel, de Best Western 'Carmel's Town House Lodge', (met verrassend genoeg ... 2 queen beds en een pool, en internet).

We nemen nog een welverdiende plons in de pool, en gaan het dorpje Carmel in, om bij Flaherty's een lekkere vismaaltijd te verorberen.

Nadien terug naar het motel, en het bed in, na een lange dag ...