Hollywood
Ons eerste doel is het Hollywood sign. Meer dan 10 jaar geleden was ik nog eens in LA geweest, maar toen had ik het sign met de fameuze letters niet gevonden. We gaan eerst via 101 langs de Barham Boulevard en Lake Hollywood Drive tot aan het Hollywood reservoir.

Vanaf de autostrade 101 kan je de Hollywood letters reeds van ver zien …Maar op de straat waar wij nu rijden, ben je eigenlijk heel vlakbij en kan je de letters zeer goed zien.
We komen terug (uit de heuvels) via de Beachwood Canyon Drive om naar Hollywoud Boulevard te gaan, onze volgende bestemming. De gps leidt ons weer perfect.

Walk of Fame / Chinese Theatre / Kodak Theatre
De “Walk of Fame’ en het Chinese Theatre op Hollywood Boulevard is een ‘must’ als je hier in LA bent.
Een parking in de buurt kost je wel 7$ voor een dag, maar je blijft bijna nooit een dag, hooguit enkele uren.
Nu blijkt de ‘Walk of Fame’ – zoals velen hadden aangekondigd – een zeer toeristische zaak te zijn. Je kan naast over de sterren, ook bijna over de koppen lopen.
We zien een heel pak oudere sterren op de Walk, waar Olivier helemaal niets van kent. Maar Michael Jackson, Robin Williams en John Travolta, die kent hij toch nog …

Als je nabij het Chinese Theatre wat zoekt, dan kan je hun handen en voeten en naam in het beton ook vinden …

Een speciale grote ‘multi handtekening’ was er voor de bemanning van het Starship Enterprise (dat zelfs een fotooke kreeg).

De omstaanders weg krijgen om een goede foto te hebben is zowat onbegonnen werk ..

We gaan eten in de mall van het ‘Kodak Theatre’ in de Trastavere (of zoiets), een leuk Italiaans (weeral?) restaurant.

Ik breng Olivier eindelijk zover om postkaartjes te kopen. Hij moest kaarten sturen naar 2 adressen (van vriendinnen geloof ik), en had de aankoop van deze 2 kaartjes al lang uitgesteld.
Nadien kopen we nog postzegels in een nabijgelegen Liquor Store (want het is zaterdag, en de gewone post is toe).

We gaan terug naar onze auto en gaan verder richting Beverley Hills.

Beverley Hills
We willen Rodeo Drive op gaan, maar het is er ZO druk dat we een blokje om rijden en halverwege via een zijstraat er geraken. Zowat "alle" toeristen in LA willen door deze straat rijden, en er was juist een hele constructie opgezet aan het einde van de straat voor een 'modeshow' of zoiets.
Niet te doen van de dure winkels man ...

Gucci, Louis Vuitton, Dolce & Gabbana, Max Mara, Omega, en nog een ton andere merken.

We passeren nog 'Van Cleef & Arpels' en via het 'Beverley Wilshire hotel' (da's waar Richard Gere met zijn 'Pretty Woman' binnenging ...) rijden we naar de residentiele wijk.
Toffe straten ...

met BMW, Lexus, Mercedes, Vipers, Aston Martin, Maybach ...

krijgt Olivier een goed idee van de levensstijl hier ...
Ik had de villawijk vorige keer (10 jaar geleden) al eens gezien.

Venice Beach
We houden het voor bekeken en voeren de 'Ocean Front Walk' in Venice Beach in onze GPS in. Na een 20 minuten rijden zijn we ter plekke. Ook de politie is er,

want het is een heel drukke boulevard, met massa's kraampjes, venters, kunstenaars, hara krishna mannen, tatou shops, basketbalspelers, skaters, fieters, ... kortom, volk!

We betalen 15$ om te parkeren voor de rest van een halve namiddag ... maar da's America (hebben we al ondervonden). Het kostgeld om van je auto vanaf te geraken, en zeker als je dicht wil staan ...

Het strand zelf gelijkt eigenlijk heel veel op dat van België. Zelfde droog wit zand en nat bruin zand als bij ons.

Alleen de typisch 'Baywatch' toren is specifiek van hier. De lifeguards lopen er rond in rode zwembroek en met de typische zwemboei. Aleen geen Pamela Anderson, Carmen Elektra of Erika Eleniak, zelfs geen enkele baygirl, alleen bayguys.
We focussen ons dus op het strand en de zee, en we spelen wat met de paletten, en kleden ons om (onder een handdoek) om te zwemmen. Olivier zit heel veel langer in het water dan ik,

want het is niet evident om al uw hebben en houden in een rugzak alleen achter te laten als je in het water zit ... zelfs niet als de gele Baywatch jeeps patrouilleren.

We gaan moe en tevreden naar het hotel terug.
Daar rijden we de laatste blokken via een binnenweg (en niet de interstate). Onze gps gidst ons prachtig, en we zien enkele mogelijke tankstations (om onze rental vol te gooien voor de volgende morgen) en mogelijke MacDonalds (om iets later eens een laatste keer 'junk food' te eten).

Een laatste keer junk food ...
Na het hotel gaan we richting van de MacDonald. Die blijkt in een echt Spaanse wijk te liggen, en we zijn er de enige blanken tussen hoofdzakelijk een Latino en Chinees publiek. De mensen aan de kassa verschieten zich een bult als we zeggen dat we ter plekke blijven eten ... maar het is lekker.

We gaan moe terug naar huis, en na 2 mislukte pogingen om te tanken (geen Amex, geen credit cards) in de Spaanse wijk, vinden we een propere Shell in Downtown LA, 2 blocks van ons hotel verwijderd.
Onze Mustang is terug vol ...

Wij moe naar het hotel en inpakken ...
Morgen vertrek ... snik.

Dag 21 - 4 aug - Los Angeles: Hollywood,BeverleyHills,Venice remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Een vriendelijke local maakt mij er attent op dat je geen foto's mag nemen van de metro. Dat kan je 1500$ kosten. Dat danken we allemaal aan de 911 toestanden. Gelukkig is er geen controle in de buurt ...

Bij het metro station nemen we een "tram" naar de Studios zelf.

We passeren de gekende poort via 'enkel' de entrance line, want tickets hadden we al. Alles gaat vlug.

Dan zijn we in het 'amusement park' zelf, dat raar genoeg vrij klein is qua oppervlakte. Alle attracties zijn zeer dicht bijeen, dus gaat het snel van het ene naar het andere. Er is een 'upper' lot en een 'lower' lot.
We starten van boven met Schwarzenegger (toen nog geen Governator) in 3D.

Arnold slaagt er nog maar eens in de mensheid (in de toekomst) te redden. I'll be back ...

Daarna gaan we naar de show van Waterworld, en hoewel Olivier de film niet gezien heeft, is het toch leuk.
De seats hebben een 'soak zone' met blauwe seats en een 'wet zone' met groene seats. Er zijn bijna geen kleurloze seats. Het is dolle fun als de 'cast' er eerst een watergevecht houdt, waarbij het halve publiek wordt nagespoten of volle emmers over zich krijgt. Gelukkig is het warm genoeg om snel te drogen.
De show zelf is spectaculair met vanalle effecten op de set (eigenlijk een groot zwembad waar ze met boten en jet skis (en zelfs een vliegtuig) rondhossen, en alles laten ontploffen of invallen.

Zelfs halverwege de tribune komt het water van de ronddollende acteurs op jet-ski's nog op mijn camera, maar de zaak is snel opgelost met mijn zakdoek om te drogen ...

Daarna nemen we de 'Studio Tour', een verplicht nummer.

Ze leggen ons uit dat veel (of bijna alles) van wat je ziet eigenlijk fake is, en aan de hand van diverse fragmenten zie je hoe ze New York, het stadscentrum van 'Back to the Future' en watnog meer (kortom vanalles) faken bij de opnamen.

De boot van King Kong in de mist bij het eiland was een maquette, die ze bij de locale vijver hebben aangelegd, waar vroeger ook de zee open ging voor Mozes.

Rome, Zwitserland, het hotel van Norman Bates uit psycho, en het huis van zijn moeder, liggen allemaal vlakbij ...

We passeren ook nog de ramp scene uit War of the Worlds waar een gecrashte Boeing 747 in vol ornaat ligt te pronken.

55.000$ voor aankoop van de versleten boeing, 250.000$ voor transport en hem kapot doen ...

Na de toffe Studio Tour, nemen we een snack als middagmaal in de lokale 'Chicken' tent,
en gaan we de attracties verder op.
Na een klein half uurtje aanschuiven gaan we 'Back to the future', in een Delorean (met achten). (Fotokes zijn lager ...)

In de 'lower' lot staan we voor de 'Revenge of the Mummy" bijna 45 minuten in lijn, maar het is wel fun, alleen wat snel gedaan. De ride vooruit en achteruit in het donker had langer mogen duren.
Het Jurassic Park River Adventure is echter knap en wild (en het uur wachten waard). Zeker qua waterimpact, want je wordt serieus natgespoten door de dino's onderweg en er is een serieuse splash op het einde,
Ook de 'Special Effects' tour, en de 'Backdraft' set zijn leuk.

Dan terug naar boven voor het 'Haunted House of Horrors', dat op zich niet zo scary was.

Maar 'Shrek' in 4D is wel leuk. Je draagt grappige groene 3D brillen. De 4e D effect is het 'voelen', want je krijgt mee alle hoest, proest en andere fluimen op je gespoten binnenin (= gewoon water zenne). Shrek wint natuurlijk, en we gaan blij terug buiten, waar de Blues Brothers - Jake en Elwood - in echte musical stijl hun repertoire brengen.

Op de cruciale plaatsen staan borden die aangeven hoeveel wachttijd er is voor alle attracties, en we zien dat er slechts '5 minutes' wait is for Jurassic Park ...
Wij terug (langs de hele lange trappen) naar de Lower lot, en het blijkt gewoon doorlopen aan de ingang te zijn ... yes!
Terug big fun en deze 2e keer zijn we werkelijk door en door nat geworden. Zo veel dat we zelfs een derde keer riskeren ...

We zagen er toch immers al uit of we in onze br..k gedaan hadden ... :-)
De slogan voor het adventure is 'Now wetter than ever' ...

Toen was het bijna half 9 en het park sluit om 9. Het was cool geweest, dus wij naar de uitgang.
Daar ligt de 'CityWalk', wat een verzameling is van winkels, restaurants, cinema, entertainment, optredens, you name it ...
We zoeken een aangenaam restaurant, waar de wachttijden geen 30 of 45 minuten zijn, en vinden een 'Wolfgang Puck' waar we lekkere pasta eten.

Daarna gaan we met de tramshuttle terug naar de metro ingang, om hotelwaarts te keren.

Het was een drukke dag, maar een leuke dag ... We gaan moe maar tevreden naar bed ...

Morgen toeren we door LA, Hollywood, Beverley Hills en de plage.

Dag 20 - 3 aug - Los Angeles (Universal Studios) remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Eén ervan is voor de nieuwe 'Simpsons Movie' en gaat erover dat de hele wereld wordt "gesimpsonized'.
Gesponsord door Burger King.
Ga naar http://www.simpsonizeme.com/
en probeer het voor zelf eens door een foto van jezelf up te loaden.
Het resultaat voor Olivier en mezelf zie je hieronder ...

Goed lachen dus ...
Olivier en Erik

Simpsonize Us (tussen Los Angeles doorheen ...) remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Leaving Carmel
Er wordt (weer) wat uitgeslapen ... en tegen de middag zijn we weg.

Big Sur
We volgen terug de Coast Highway richting San Luis Obispo, en weer zijn er mooie uitzichten.
Big Sur is zo'n mooie locatie onderweg, waar we stoppen voor een brunch.

Weer een leuke soort 'diner', met vriendelijke mensen, en alhoewel het rond 1 uur is, zijn er nog ... pancakes.
We gaan alletwee voor de grote stack (van 3 stuks).

Onderweg
Terug de weg op en de bochten brengen ons verder.
Rond San Simeon zien we op een Vista Point plots veel volk staan foto's nemen, en wat blijkt, er is wat te zien.
'Elephant seals', ik denk dat wij dat walrussen noemen ...

Leuke bende zo allemaal opeen liggen, rusten en af en toe wat zand rondgooien. Doen wij bij de mensen eigenlijk wat te weinig :-)
Het zou de US niet zijn, of deze mannen hebben zelfs een web site: http://www.elephantseal.org/

Iets na San Simeon, sluit de kustweg terug aan op de grotere autostrade. We passeren San Luis Obispo, en tanken bij Pismo Beach.
Verderop rijden we langs Santa Barbara, en we gaan even van de highway om de pier te bekijken. Hij ziet er wel mooi uit, maar het is te voet te doen, en we hebben niet zoveel tijd over, dus besluiten we door te rijden. Ook Ventura passeren we iets later. Lijkt wel mooi, zelfs zo vanaf de autostrade ...

In LA de file in...
En dan naderen we Los Angeles, waar we door de GPS gewaarschuwd worden voor diverse files. We besluiten de autostrade rechtdoor te blijven volgen, want er staan zowat overal files, ook op de parallelwegen die onze Nuvi voorstelt.
Dat is naar het schijnt LA, files en in de wagen zitten. Het kost ons een uurtje meer, maar we geraken 'downtown' Los Angeles tegen 8 uur aan ons Hotel, de Grand Wilshire. Dank u Garmin voor de laatste straten ... !

Het hotel ...
Ik had de Grand Wilshire eerst direct op de hotelsite zelf geboekt (want Expedia was zelfs ietsje duurder). Iets te laat bemerkte ik dan op die web site van het hotel zelf iets verder een promotie die de helft goedkoper was (Two for One), in combo met tickets voor Universal Studios. Soms loont het dus ook de moeite om de web site van de hotels zelf ook eens dieper te bekijken als je boekt.
Ikke dan kort na de boeking een vriendelijke 'vervolg' mail gestuurd met de vraag of ze onze boeking konden wijzigen naar de promo, en ... jawel hoor, alles in orde als we er waren. Het omzetten was overigens al dezelfde morgen in Carmel al geconfirmeerd.
We hebben ook de Universal Studios tickets ineens genomen. Dat spaart ons een rij aanschuiven de volgende dag.

Onze hotelkamer was zeer ruim met zithoek.

en had zelfs 2 badkamers.

Dat alles voor 99$ per dag/nacht.

We wilden niet echt meer de stad in, en werden zeer goed verzorgd in het "intern aan het hotel" Italiaans restaurant. En yep ... weer (lekkere) pizza time voor Olivier ...

Morgen staat Universal Studios op het programma, want een vrijdag is beter qua drukte dan een zaterdag,
en overmorgen zaterdag gaan we LA in naar Hollywood, Beverley Hills en het strand.

Dag 19 - 2 aug - Carmel -> Los Angeles remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Boeken
aan alle San Francisco bezoekers kan ik maar één ding aanraden, en dat is Alcatraz VROEG genoeg boeken.
De enige maatschappij die ter plaatse mag gaan is Alcatraz Cruises, te vinden op http://www.alcatrazcruises.com/
De web site is prima om te bestellen en geeft heel goed aan welke trips er nog vrij zijn.
De gewone tour is echter soms één tot twee weken voordien al uitverkocht.
Er is echter een 'Island Hop' tour, die naast Alcatraz ook Angel Island aandoet. Die was nog vrij op onze SFO vertrekdag 1 augustus, en we hebben die dan maar genomen, hoewel die 5 uur duurt (tegenover 3 uur voor de normale).
Maar ... wat blijkt, je hoeft de eilandhop (Angel Island dus) niet uit te doen, en mag gewoon een ferry (éénder welke) terug naar het vasteland nemen vanuit Alcatraz.
Dat is dan ook wat wij gedaan hebben. Het kost je wel meer dan het dubbele van de normale prijs (ongeveer 51 ipv 21$), maar we zijn tenminste op Alcatraz geraakt, en het is echt de moeite.

Naar Alactraz
Ons hotel, de Holiday Inn, lag aan 'Beach street', vlakbij de terminus van de 'speciale' Street Cars, ter hoogte van pier 41.

Dit is een soort van ouderwetse tram, die naast de Cable Cars en de gewone bussen, ook een lijn heeft langs de kust/piers heen. Hij doet zo'n 6 minuten van Pier 41 naar Pier 33
We doen de check-out in het hotel om 8-en, laden onze auto in de ondergrondse parking, en laten hem daar staan om dan de Street Car te nemen rond half 9, want het vertrek naar Alcatraz aan Pier 33 is om 9.
We hebben gerushd, maar blijken meer dan tijd over te hebben (denken we), we nemen onze tickets, en ontbijten in het café nabij Pier 33 (dure koeken by the way 5$/stuk). We blijken dan de laatste 2 te zijn (final boarding) voor de 9 uur ferry naar het eiland, maar net op tijd dus...

Het eiland Alcatraz zelf ziet er groot uit,

maar ter plekke is alles vooral geconcentreerd op de 'dock' en de 'hoofdcelblok'.
De hele gevangenis en de cellen zijn indrukwekkend,
.

Een zeer goede (inbegrepen) audio tour geeft het verhaal van de gevangenis periode (1934 tot 1963) heel boeiend weer.

Zoals hoger aangegeven, skippen we dus de 'island hop' en keren we terug naar het vasteland. De Street Car brengt ons terug naar 'Beach street', waar we (zoals in elk hotel) een zak met ice vullen voor onze frigobox met diet soda's,
en weg zijn wij ...

Langs de kustweg naar de volgende stop
We nemen de Coastal Highway 1, the scenic route, de mooiste (maar tragere) route.

Olivier slaapt een deel van dit eerste traject, want te moe ...

In Santa Cruz rijden we de lange pier op, waar een heus restaurantcomplex en parking op zijn. Het geeft een prachtig zicht op de kust lijn met casino en pretpark,

en we eten er een ijsje als versnapering, alvorens door te rijden naar de volgende stop, Monterey.

Monterey
In Monterey willen we het aquarium gaan bekijken, maar het is kwart na 5 en het sluit om 6 uur. Geen nut dus, want de ingangsprijs is eigenlijk voorzien op een hele dag (of toch namiddag) attractie. Ze geven geen of te weinig korting voor late aankomers, dus we maken een wandeling op Cannery Row.

Nu toeristisch, was dit vroeger het industriecentrum van de 'inblik'-industrie of canning van zalm en sardines.
Verrassing aldaar ... we hadden gisteren in het hotel in San Francisco naar Forest Gump op de TV gekeken ... en wat zagen we daar, de 'Bubba Gump' maatschappij met restaurant/winkel ...

Was wel grappig ...

17-mile drive
Na de korte wandeling in Monterey, rijden we verder en sturen onze GPS naar 17 mile drive, die hier vlakbij begint.
Eens te meer prachtig Garmin toestel, want we vertrekken perfect aan het prille begin van de rustieke weg,

Iets verderop begint het 9$ betalend stuk, maar wat zie je er ...
De 17 mile drive is Knokke of de Cote d'Azur in het kwadraat. De ene golf na de andere, met op de greens diverse kudde herten ... (meermaals tegengekomen). Daartussen de huizen die elk kunnen deelnemen in een wedstrijd van het grootste, het beste, het duurste ...

Zo ook de auto's van de inwoners die er rondrijden ...
Maar da's allemaal out of reach voor ons ... toch wel knap om zien. Ook de cypresbomen, de look-out punten op de rotsen, volgels, zeehonden ...

In Carmel ...
Na de 17 mile drive is het al avond en komen we aan in ons motel, de Best Western 'Carmel's Town House Lodge', (met verrassend genoeg ... 2 queen beds en een pool, en internet).

We nemen nog een welverdiende plons in de pool, en gaan het dorpje Carmel in, om bij Flaherty's een lekkere vismaaltijd te verorberen.

Nadien terug naar het motel, en het bed in, na een lange dag ...

Dag 18 - 1 aug - San Francisco -> Monterey -> Carmel remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Dat was al zo gisterenavond de 30e als we aankwamen. Vanaf Oakland ging de zon achter een filter en zaten de gebouwen van San Francisco in de wolken/mistbank.

Vandaag San Francisco
Te voet
Vandaag de 31e - vanmiddag dus, want we hebben wat uitgeslapen - is het eerst wazig, koud en mistig.
We gaan brunchen op Fisherman's Wharf in de "Boudin", wat ze hier 'Bodeen' uitspreken. Een soort mengeling tussen een bakker, een slager, een taverne en een restaurant. We eten onze broodje op, op het terras, maar het blijft frisjes.
De trui en lange broek helpen hierbij. Gedaan met de short en t-shirt voor even.

Met de wagen
De zon komt er af en toe wat door. Dat helpt, want we gaan met "dak af" de stad in voor een toer. Eerst Lombard street, die één van de meest kromme straatjes van hier is.

Dan rijden we naar de Golden Gate brug. De toppen ervan liggen in de mist, en die krijgen we niet te zien. Ik film onze rit tijdens de rit héén
Aan de andere kant stoppen we aan het Vista Point voor de verplichte foto's.

Aan Olivier naast de brug kan je duidelijk zien dat het hier vrij koud en winderig is ...

Tot daar hadden we met de kap van de wagen open gereden (en verwarming op hard). Nu gaat de top echter dicht ...

Aan het Vista Point bemerkt Olivier een man die met een iPhone belt. Benieuwd benaderen we hem, en hij ziet onze interesse. Hij geeft ons even een tour van de iPhone, die echt knap lijkt te zijn. Adressen, bellen, muziek, video, foto's. De touch interface werkt prima. Ik mag zelfs eens een "pinch" doen op een foto om met 2 vingers in en uit te zoomen. Het werkt echt en het scherm is mooi en duidelijk.

We rijden nadien nog iets verder door naar Sausalito, om daarna terug te keren over de Golden Gate brug. De rit terug is aan de fotografie.

Terug aan de stadskant rijden we door het "Presidio" park, wat vroeger een groot militair complex was. Vervolgens gaan we weer op en af de straten van de stad in.
Het hoogteverschil is echt fenomenaal, en niet voor te stellen, zonder er zelf te rijden.
Zelfs door een foto kan je het je niet inbeelden.

In sommige straten kom je boven aan, en kan je zelfs het voetpad (en de voetgangers) niet zien, vooraleer je helemaal de bult op bent ...
We rijden even langs Union Street en gaan dan naar Union Square, waar we wat snapshots van de Cable Cars nemen. We komen hier overigens later nog terug met de cable car zelf.

Met de Cable car
Een eerste poging om te 'cablen' lukt niet. We willen niet opstappen op de hoofdinstapplaats van 'Powell & Hyde' aan de Wharf (want te grote files) en iets verderop aan 'Bay street' zijn de cable cars bomvol, zodat we er niet op kunnen springen. Er komen echter plots geen cars meer aan. Waarschijnlijk is er een blokkage verderop in de stad.
De tweede poging iets voor 8-en lukt wel, en we gaan een plaats zoeken in de stad om te eten, met de cable car.

De eerste keer op een cable car is een belevenis, zegt Olivier. Vooral omdat je zomaar aan de zijkant mag hangen.
We stappen af aan de terminus bij Powell, en nemen een kijkje in Nordstroms, een fantastisch grote mall (stijl Wijnegem shopping center maar mooier).
Alles gaat blijkbaar dicht om 9, dus we besluiten een italiaan met pizza te doen op de (was het?) 3e verdieping.

We gaan nadien terug met de cable car, en praten met de 'conducteur-remmer', die uitlegt dat augustus hier beter weer heeft. Februari en juli zijn de koudste maanden ...
We stappen af aan 'Mason', want we zaten zonder het te beseffen op de 'Powel & Mason' lijn, maar een kleine 2 blokken verder is ons hotel aan 'Beach street'

We kruipen in ons bed, en bereiden ons voor op een vroege ochtend met check-out uit het hotel en vroeg vertrek voor het Alcatraz bezoek.

Dag 17 - 31 juli - San Francisco remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Sequoia en Kings Canyon
We doen de check-out in de Comfort Inn in Three Rivers en vertrekken naar het Sequoia park.
De timing voor de verkeerswerken moet kloppen, want enkel op het uur mag je door.

Weer de arm der wet ...
Dus ik geef wat gas op de draaiende bergwegen, net voor de park ingang ...
Hierbij steek ik (verkeerdelijk natuurlijk) een (anonieme) SUV voorbij over een dubbele lijn, en bij het voorbijsteken bemerk ik de insignes op de schouder van de chauffeur ... jaja, Sheriif's.
Aan de ingang van het park zelf stapt de (struis gebouwde) man uit, en komt naar onze auto.
"You have to be careful who you pass on these roads ..."
Ik krijg een speech over dubbele gele lijn, en ook buitenlanders krijgen boetes (normaal 200$). Maar het was om op tijd te zijn voor de werken, en ik geraak er van af met een waarschuwing.
"I'm in the park, I'm watching you and I know your car".

Road works
De werken zijn raar, want je wordt in een colonne naar boven gebracht met een leidend en volgend voertuig. Dat gebeurt hier vaak in de US, want wij zijn dit zelf al op de highways tegengekomen ...

Het park
Sequoia is zeer groot, en je moet lang rijden in het park om ergens te geraken. Het is dan nog verlengd door Kings Canyon, een tweede bijna even groot park met sequoia's.
Er zijn er hier veel meer dan in Yosemite, en het is werkelijk heerlijk hoe het hier naar dennen of sparren ruikt. Spijtig zijn ze wat te groot om thuis als kerstboom te gebruiken.

Moro Rock en omgeving
We beklimmen Moro Rock die een hele mooie view geeft van de hele bergtoppen. Weer klimmen, Olivier ...

Ook passeren we een aantal gevallen of speciale sequoia's.
Zo was er hier een boom waar je met de auto (onderaan) door mocht, maar die is weg. Ook was er een gevallen exemplaar, waar je met de auto op mocht rijden voor een foto, maar dat is ook gedaan.
Wel is er nog een gevallen sequoia, waar een 'auto'-opening in is. We rijden er door, en filmen alles met de andere digitale camera...

Sherman
Dan gaan we naar de 'General Sherman' boom (via een kleine hike 'afdaling' van 500 meter). Dit is de grootste boom ter wereld. Naar het schijnt in volume (andere in doormeter of hoogte), maar de combinatie van beide is voor Sherman een record.

We gaan met een shuttle terug omhoog naar de parking van 'Sherman', en zijn terug weg voor onze brunch iets verderop, in een mooie lodge in het park.

Het vervolg van de rit van vandaag brengt ons dan door het Kings Canyon park op de weg naar Fresno, om daarna naar San Francisco door te rijden. We slagen nog wel een grote bekende sequoia over (General Grant), want Olivier vindt dat hij genoeg gewandeld heeft, en rotsen en bomen gezien heeft ...
Eens het park uit, kan je weer de gebruikelijke 70 à 80 miles per uur rijden (als je geen highway patrol ziet).

San Francisco
We wilden nog langs de gebouwen van Oracle rijden, maar als je vanuit Fresno naar San Francisco rijdt, dan kom je binnen in de buurt daar vanuit Oakland, en dan moet je eigenlijk omweg doen naar Redwood. Rond 6 uur 's avonds waren er daar echter enkele files die de zaak wat in de war hebben gegooid. De gps geeft alles goed aan, zo goed dat hij ook onmiddellijk alternatieven gaat volgen/voorstellen.
Geen probleem, dus we gaan rechtstreeks naar de Bay Bridge (niet de Golden Gate hé)

om de stad binnen te rijden.

Ons hotel is weer goed (2 queen bedden natuurlijk) en vlakbij de Wharf.
We gaan nog een stapje doen ter plekke op de Wharf en vinden bij Tarantino's een menu met mosselen erop.
Hier was Olivier al lang naar op zoek ...

Nadien gaan we richting hotel en kruipen in ons bed ... De meeste hotelkamers hebben allemaal goede matrassen, en we hebben al genoeg kms gedaan om snel in te slapen ...

Morgen de stad bezoeken. Overmorgen Alcatraz en door naar Los Angeles.

Dag 16 - 30 juli - Sequoia Park -> San Francisco remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

We rijden (toch weer een klein uur door het park) naar Mariposa Grove aan de zuidelijke ingang van het Yosemite park,

waar we een stuk terug moeten rijden naar de 2e parkeerplaats, want alles staat overal vol met auto's zegt het Park personeel (gemiddelde leeftijd 70).
Een shuttle brengt ons dan naar het bos, en daar zien we na een kleine hike (ai ai Olivier toch),
de grootste Sequoia van Yosemite: Grizzly Giant.

Er is ook hier een Tunnel Sequoia, die eigenlijk bedoeld was om de ‘stagecoach’ door te laten.

Nu mogen alleen nog mensen door …

We sluiten Yosemite af, en nemen de shuttle terug naar onze auto voor de tocht naar Three Rivers-Sequoia National Park.

Drive to ...
Het is een kleine 4 uur rijden via Fresno naar Sequoia National Park.
We stoppen iets buiten Yosemite bij Pete's place in Oakhurst voor een late brunch.

Weeral vriendelijke mensen, en goede food. De kleine diners langs de weg zijn echt zeer goed (vergeleken met de klassieke fast food zaken met burgers en taco's etc ..)

Verder de weg op ...
Google wilde ons langs de westelijke ingang naar Sequoia sturen, maar onze Garmin GPS stuurt ons langs 'onder' via de zuidelijke ingang. Dat blijkt de goede beslissing te zijn, want Sequoia/Kings Canyon National Park is een heel groot park, en er waren overigens wegenwerken aan de gang die de weg gewoon afsloten, met slechts één passing per uur.

Sequoia Park
We komen iets na 6 aan in de Comfort Inn in Three Rivers (juist voor Sequoia) aan, en wagen het niet meer om het wegenwerken tijdsslot te proberen. Ik moest immers dringend de hotelkamers van San Francisco boeken, want de laatste drie dagen was er geen internet meer geweest. (Ze zeiden wel van wel via de phone, of via het internet, maar dan bleek het 'dial-up' of onbestaand of volgende maand te zijn ...).
Op de TV gaven ze reclame voor www.hotwire.com, die goede hotels aan 2/3e van de prijs beloofde, dus ik ga het eens proberen, en wat blijkt … het werkt. Ik vind een goede Holiday Inn voor de 2 SFO dagen vlakbij Fisherman’s Wharf aan een redelijk tarief (voor de omgeving toch).

Dan gaan we eten in Three Rivers vlakbij in één van de weinige (Italiaanse) restaurants

waar we op het terras onze pizza verorberen.
In de US is alles groter, ook de bugs. Er vloog een kever rond, en bij nazicht op de foto (zie hieronder) bleek hij maar vrij groot en vies …

We kruipen er vrij vroeg in, want het is werkelijk een heel kalm plaatsje.
Gelukkig brengt de TV elke avond weer (heel) wat ontspanning.
Ze spelen hier heler reeksen dezelfde serie na mekaar van series zoals 'All about Raymond', 'CSI'; 'According to Jim', en als Olivier daar niets vindt, dan zapt hij naar MTV of zo ('South Park', of 'Next'...)

Morgen het Sequoia park zelf ... en ‘s namiddags naar San Francisco.

Dag 15 - 29 juli - Yosemite -> Sequoia Park remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

We besluiten eerst naar El Portal te rijden, ons motel vlakbij de (westelijke) ingang van het park. De afstanden zijn hier redelijk groot, en dit eerste deel is al meer dan een uur door het park rijden.
We doen hier eerste de check-in in de Yosemite View Lodge. Knappe, ruime kamer met keukentje, hot tub, terras en zicht op de mooie rivier.

Daarna gaan we naar de Yosemite Valley, het eigenlijke centrum waar alles te doen is. In Yosemite is het 96° F of 36° C. We nemen de shuttle naar het Vernall Fall trail en doen een kleine hike naar de waterval. Eén van de weinige die water heeft,

want Bridalvail en Yosemite fall staan leeg, wegens te weinig ijs in de zomer. Ook Yosemite Creek is leeg. Al Gore gaat nog gelijk krijgen.
Na de hike, bestellen we beide een cola aan de bushalte (want we waren water vergeten in de lodge), en we gaan topless (met de auto) motel-waarts.

We willen een plonske nemen, maar Olivier heeft echter last van wat hoofdpijn. Enkele Nurofen’s en wat rust helpen. Koorts heeft hij niet (want ik had zelfs een thermometer bij), al goed. Het ritme van de tocht en de temperaturen zullen misschien even te veel zijn geweest.
De restaurants zijn echter toe want ondertussen na 22.00 hr , dus we moeten ons behelpen met de locale store (open tot 23.00 hr) en de voorraad micro-golf eten (pizza, hamburger).

Morgen gaan we richting zuiden naar Mariposa Grove, om de Sequoia's te zien, die hier ook te vinden zijn.

Olivier en Erik

Dag 14 - 28 juli - Mammoth Lakes -> Yosemite remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Las Vegas
We hebben vrij goed uitgerust 's morgens en gaan toch nog even een uurtje profiteren van de grote pool in ons hotel, de Luxor ...

Daarna doen we de check-out, laden de wagen in de parking, en vertrekken richting Death Valley.
Het is vrij druk om Las Vegas te verlaten, en we gaan brunchen in Indian Springs op de highway richting DV. Olivier wil een omelet met pancakes, en ik ga mee die richting uit ...
Het restaurant heeft ook weer een casino ... rare mannen in Nevada daar...

Death Valley
Daarna ben ik iets te ver gereden op de autoweg (tot Beatty ipv Mariposa Valley) en hierdoor zijn we halverwege in het Death Valley park binnengekomen.

We rijden noodgedwongen een deel terug de Valley in, maar dit laat ons wel toe om enkele zwarte gecamoufleerde BMW’s te zien rondrijden en hun wagen testen. De (steile) drive naar beneden in de vallei en de extreme temperaturen zijn immers ideale test omgevingen voor nieuwe modellen. De nieuwe BMW 7 is echter zo aangepast met pseudo stukken dat je niet veel kan zien …

We gaan eerst langs het Visitor center in Furnace Creek. Het is over 121° F of 49° C qua temeratuur. Er waait een zeer warme wind, net of een warme ventilator in je gezicht staat te blazen.

We begeven ons naar Zabriskies point.

Een zeer knappe lookout op verrassend speciale rotsen.

Daarna rijden we door naar Badwater, het laagste punt van de USA.

Hierna keren we terug (een deel van onze stappen herdoen dus), en rijden richting Mammoth lakes. We stoppen nog even langs de mooie duinen van Stovepipe Wells,

en verlaten dan de vallei waar van onder de zeespiegel tot boven 8000 voet rijden op minder dan een uur. Enkele auto’s staan langs de weg (over-heated). Onze Mustang doet het echter goed, alhoewel een Hollander in een Dodge rental vrij goed kan volgen.
Ook hier geldt, doorrijden als je geen highway patrol of sheriff ziet. Alleen in de stadjes/dorpjes zelf best heel goed de speed limits volgen.

Mammoth Lakes
Na Death Valley gaan we naar Mammoth Lakes, een ski-oord dat ook in de winter zijn charmes heeft. Sequoia was te ver om in één run te doen, dus daarom hebben we besloten eerste Yosemite te doen, en daarna Sequoia gevolgd door San Francisco.
We tanken iets voor Mammoth in Bischop (in een Shell), waar we ook de (manuele) car wash gebruiken om onze wagen wat proper te krijgen, want hij ziet er vrij stoffig uit. De vliegen op de ruiten krijgen we er echter niet af, e ook de binnenkant is nog stoffig.
Het is al donker en laat dus. We hebben honger en besluiten te eten in Bischop in een tof restaurant Sizzler. Vriendelijke bediening, ook al komen we er juist voor keuken-sluitingstijd binnen.
De baan van Bischop naar Mammoth is prachtig en veilig, goed in het donker dus.

In het Motel6 waar we toekomen als het al donker is, worden we ook weer vriendelijk ontvangen. We kruipen er snel in (ik toch). Olivier zapt nog wat door TV-land.

Dag 13 - 27 juli - Las Vegas -> Death Valley -> MammothLakes remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Op de terugweg naar het Resort (ca. 500 meter afstand) neem ik een afslag (met een stop) iets te snel, en de locale Sheriff zet mij opzij met flikkerende lichten.
Ik speel de sukkelaar toerist, en na een controle van mijn paspoort via zijn radio, krijg ik een waarschuwing: nooit meer doen ... Oef, anders boete zeker ...

Ik maak Olivier wakker, we checken-uit het Resort en iets na 10 staan we klaar om het water op te gaan.
We vertrekken met Olivier achteraan het Lake Powell op ...

Aan snelheden van 0 tot 60 km/h vliegen we over het water en de golven ...
We brengen een tweede bezoek aan de Glen Canyon dam langs de andere kant.

In Moab had ik een waterdicht kistje gekocht voor mijn digitale camera, dat ook hier weer goed van pas komt voor foto's vanop het water.
We varen de Antelope Canyon in. Een leuke inham, waar je diep in kan varen aan toffe snelheden. De luchtinlaat van de Wave Runner komt wel bijna vast te zitten door de afval en takjes die op het einde van de canyon in het water drijven. Dank zij een duikbril van vriendelijke passerende Franse toeristen op een boot, krijg ik de zaak onder water proper gemaakt, zodat we weer tegen 50 à 60 km per uur er vandoor kunnen.

We hebben een kleine 5 uur voor ons, waarbij we even stoppen aan de Antelope Marina om onze "lunch" te halen. het leek een goed idee om een picnic op een strand ergens te doen,

maar door te hard op de golven te kletsen wordt de inhoud van één van onze 2 lunchboxen over onze kofferbak (jaja vooraan is een koffer) verdeeld. Eén doos voor twee wordt het dan maar.

Op een rustig strand aan de overkant van de marina gaan we lunchen en even apart op de Wave Runner om wat te dollen en donuts te maken ...



We gaan daarna nog rond Lone Rock en het meer langs de andere kant op verkennen ...

Tegen half 3 besluiten we onze PWC in te leveren, anders zijn we te laat in Las Vegas ... en weg zijn wij ...

Dan naar Las Vegas
We winnen een uur door het US Mountain naar US Pacific tijdsverschil en komen rond 7 uur aan in Vegas. Onze Garmin GPS blijft ons perfect overal naartoe sturen over de US wegen, en we hebben het moeilijker onze weg te vinden in de grote hotels daarentegen.
We hadden gereserveerd in de 'Luxor'. Gezien we al Egypte in het echt hadden gezien enkele maanden geleden met Pasen, wilden we nu ook eens Egypte namaak zien ...
Een obelisk met sfinks ligt voor het hotel ...

en binnen kan je zowaar een Hummer winnen in een sweepstake tussen de tempelbeelden ... (maar er heeft nog niemand gebeld).
Het hotel is eigenlijk één grote piramide van 30 verdiepingen (jaja 30) met twee heel grote bijgebouwen. Binnenin de piramide is nog een grote obelisk
.
en van alle soort tempels, restaurants en ook weeral een groot casino natuurlijk.

Ik laat mij verleiden bij de check-in om de kamer van 70$ (bijna de goedkoopste van de trip) up te graden voor 50$ extra naar een suite (op het 23ste verdiep van de piramide). Met aparte zitkamer en een grote jaccuzi.

Onze kamer kost nu nog maar 2/3e van de lodge in Bryce Canyon of het (not so) Grand hotel in de Grand Canyon, en zit nog bij de medium priced van de trip.
Je gaat naar de kamer met een 'inclinator' (ipv een 'escalator') omdat de lift schuin naar boven gaat de piramide in. De architecten hadden echter vergeten ramen in de inclinator te zetten, dus je 'voelt' het aleen maar dat je schuin gaat ...

Na een avondmaal in het 'Piramid Café' nemen we een welverdiende Jacuzzi en kruipen in bed ... zonder gokken, want daar verlies je alleen maar bij ...

Dat was het voor deze dag ...
Olivier en Erik

Dag 12 - 26 juli - Lake Powell -> Las Vegas remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Arches
’s Morgens gaan we immers eerst nog even langs in Arches om het park ook eens bij een stralende zon te zien …
We rijden terug lang Balanced Rock maar gaan eerst naar de Coves en Caves, alsook de bogen van North en South Window

en daarna Double Arch, een mooie dubbel boog in de rotsen (zie naar de stipjes, dat zijn mensen).

Ik kan Olivier er van overtuigen naar mee naar de lookout te gaan van de Delicate Arch. (De insert is ingezoomd op het witte vierkantje. Je ziet de mensen naar de boog)

We zijn dus (nog) niet ter plekke van de boog, maar toch al wat dichterbij dan de vorige dag om de zoom te gebruiken … :-) Volgende keer nemen we beter water mee, en doet Olivier best betere schoenen aan …

(wegens tijdsgebrek hebben we dus Mesa verde laten vallen, maar er zijn genoeg mooie zaken geweest en nog komende...)

Monument Valley
Nadien begeven we ons op weg naar de volgende eind bestemming, Lake Powell, met een tussenstop in Monument Valley …

Na 2,5 uur komen we via Mexican Hat in het Monument Valley park aan. Het maakt geen deel uit van de “National Parks Service”, maar wordt door de Navajo’s uitgebaat. Ze lijken ons meer op geld uit, want de bezienswaardigheden zijn niet zo mooi aangeduid, en de typische knappe brochures ontbreken ook.
Het typische zijn de grote vulkaan-overblijfselen, die al in vele films zijn getoond.

Het leuke eraan is wel dat je op een echte “dirt road” door de Valley kan rijden (je ziet de weg goed op de foto).

We gaan topless (met de wagen natuurlijk) en krijgen veel stof binnen, ook in de wagen … dat wordt kuisen binnenkort.
Mooie zichten, net uit de film. We cruisen een kleine 2 uur in het westernlandschap ...

Lake Powell
Nadien rijden we nog eens 2,5 uur door naar Lake Powell, waar we door het stadje Page en via de Glen Canyon dam aan het Lake Powell aankomen.

Dit is een mooi blauw meer gevormd tussen de rotsen door de dam.

Tegen 19.00 hr komen we aan in het Lake Powell Resort aan de Wahweap marina.

Olivier wil eens 'room-service' laten komen, dus we bestellen beide een pizza en kruipen erin.

Morgen terug in Las Vegas.

Dag 11 - 25 juli - Arches -> Monument Valley -> Lake Powell remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Nadien gaan we eerst nog even zwemmen in de pool van het Bowen motel

en sluiten we de avond af bij Jay de Italiaan.

Dag 10b - 24 juli - Moab (Arches) remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

De rafting trip is gepland voor vandaag van 11.45 hr tot 15.00 hr (lunch inbegrepen).
We gaan tegen half 12 naar het pick-up punt (toevallig de shop next door), waar de groep opgepikt wordt door de bus (+ trailer met raft erop). De bus heet Louise (van Thelma en Louise), en ja de andere bus die de firma heeft heet Thelma ...
We gaan langs de Colorado rivier een 15 miles upstream en komen voorbij een locatie waar John Wayne diverse van zijn westerns gespeeld heeft ...

Rafting ... de put in.
De 'put in' heeft niets met de bekende Rus te maken, maar is de plaats waar ons raft te water gaat (voor de halfweg trip), want 2 andere rafts komen juist aan van hun voormiddag trip.

Raft - Kajak - Zwemmen
Naast het grote raft, waar tot maximum 12 personen in kunnen, zijn er 2 kajaks per raft (elk voor 2 pers.). Daar wordt mee afgewisseld. We zitten dus met 6 op het raft + de gids.

Wij vertrekken op het raft met Kathy als gids/roeister. (Links boven in de hoek van de foto, een insert van het lege raft om een idee te hebben ...)

In het water kan je naast in het raft of in de kajak, ook gewoon in het water zwemmen, en je laten meedrijven (met voeten vooruit tegen de mogelijke rotsen onder water). We doen dit in het eerste deel. Het water is helemaal niet koud, integendeel ...

We passeren een eerste rapid (White rapids) op het raft en verder zijn er af en toe zijn er wat versnellingen. Niets boven klasse II, en de schaal gaat tot 10 ... Piece of cake dus.
Een klein halfuurtje na de start is het etenstijd, en de crew zet een hele lunch op, met tafels en al.

Geen restje mag op de oever achterblijven echter ...

Na de lunch terug het water op, en in het tweede en langste deel gaan Olivier en ik halverwege de kajak in.

We doen zelfs een rapid (Salt rapids), en alles gaat gewoon perfect. Goed doorpaddelen en je gaat vanzelf in de juiste richting. De golven spoelen wel water binnen, maar nat ben je toch al.

We hebben verder nog een serieus watergevecht tussen de 3 boten, waarbij het water met emmers over en weer gaat. Big fun.

De boten gaan uit het water op "take out" beach,

en tegen half 4 staan we terug aan ons startpunt bij de 'canyonvoyages' pick-up locatie.

Alles is prima verlopen. De crew is een toffe ploeg.

Nu droge klederen aan, en dan deel 2, naar Arches ... Zie Part 10b

Dag 10a - 24 juli - Moab (Rafting) remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Eerst nog de zonsopgang in Bryce ...
Ik sta op rond 6 uur (locale tijd) om de zon te zien opkomen rond 06.25 hr.
Onderweg (met de wagen) zie ik een hert aan de rand van de weg (op 2 meter). Het liep niet weg van het lawaai van de auto. Integendeel. Ik er voorbij, stoppen, terugrijden - achteruit dus - en het beestje stond nog te wachten totdat ik de foto door het raam kon nemen. Zelfs de flash schrok het niet af. Gelukkig ben ik geen dear hunter ...

De zonsopgang zelf was knap
Links de zon op ...

en in de canyon mooie schaduwen...

Leaving Bryce Canyon, on the road ...
Ik ga terug naar de kamer voor nog een dutje, en laat de wekker afgaan tegen half 10.
We laden de auto in, rekenen af en vertrekken richting Moab.
Eerst wil de gps ons langs de snelste weg sturen, maar er is een heel mooie 'scenic byway' langs highway 12. Het is ook de weg via Capitol Reef, en daar willen we ook even stoppen.
We brunchen in het Red Rock restaurant in Hanksville. Net zoals de brunch buiten Las Vegas, zijn het oude locale dames die de zaak uitbaten en de gasten verzorgen ...

Onderweg Capitol Reef dus.
Dit is ook een National Park, en ook een mooi.

Leve onze 'annual pass' (genaamd America The Beautiful), want ipv per park 25$ te betalen, heb je voor 80$ het recht om overal binnen te mogen met één wagen.

In het Visitor Center vertellen ze ons dat de Scenic Drive best knap is, en ook speciaal de laatste 'dirt road' naar Capitol Gorge.

De weg is iets meer dan 10 mile (enkel) lang met onderweg steeds wisselende rotsformaties in diverse kleuren. Teveel om weer te geven, maar toch enkele hierbij ...

of nog ...

We rijden de dirt road (topless) tot het einde aan de Capitol Gorge.

Je voelt je precies een cowboy tussen de rotsen, alleen niet te paard, maar met de wagen, en ipv cowboy tonen, speelt de radio toffe muziek.
Ik heb de hele rit op mijn digitale camera gefilmd, met toevallig bijpassende road muziek op de radio erbij ... benieuwd wat dat wordt als ik de film ga bekijken.

On to Moab ...
Na Capitol Reef is de weg vrij straight forward tot Moab.
Ik bel onderweg nog even met Guy. Een goede vriend die ongeveer dezelfde trip ook al gedaan heeft en een voice mail had achtergelaten enkele dagen geleden. Iets na Capitol Reef hadden we terug verbinding met de gsm, en kwam het sms-je binnen. Ervoor was het weer vrij droevig qua signaal.

Miles en Gallons zijn zo ongewoon dat het me niet lukt om uit te rekenen hoeveel we kunnen rijden met een volle tank, dus rijden we maar op de meter en het 'rood' (soms voorbij het rood).
Gelukkig vinden we iets voor Moab nog een benzinestation, want we waren (weeral) op dampen aan het rijden. In sommige streken slaan ze je dood met gas stations, in andere moet je ze met een microscoop zoeken.

In Moab
We komen tegen de avond aan in Moab, en doen de check-in in de "Bowen Motel Inn". (Guy, dank voor de suggestie).

Het is niet onze wagen die ervoor staat hé ...
Het motel heeft tv, airco, wireless internet, een pool. Alles wat de Bryce Canyon lodge niet had, en dat voor de helft van de prijs. Begrijpe wie begrijpe kan.
Olivier doorzoekt snel de 'adventure' folders vanuit de receptie, en we vinden een mogelijke trip op de Colorado rivier (aangeraden door Rudy, die deze trip ook ongeveer gemaakt heeft, maar toen koos voor de (tragere) jet boat trip). We boeken een mid-day rafting voor de volgende dag.

Dinner
Voor dinner is er nog een enorm onweer met massa's regen, donder, bliksem. Moessonseizoen dus ... maar ze zijn het hier gewoon. Na de regen gaan we dan naar de "Moab Brewery" voor avondeten. De BBQ saus van Olivier (bij het vlees) is vrij straf. Ik neem de special, ttz. gebakken zalm.

At night
We rijden terug naar het hotel en kruipen erin ... Olivier toch.
Gezien de lodge van Bryce niet uitgerust was met internet, heb ik nog wat blogging in te halen en ga ik voor twee dagverhalen ... Daarnaast zet ik ook nog de vpn aan voor de job en doe nog één en ander (wat snel leidt tot meer ... oso, csl, email ...). Niet goed op verlof, ik weet het, maar ik moest nog enkele einde juli deadlines halen ... en zo is mijn achterstand niet te groot als ik terug ben ...

Morgen een hele dag Moab ...
Fun (rafting) en cultuur (Arches) ... en ik weet al wat Olivier het tofste gaat vinden :-)
Tot dan,
Olivier en Erik

Dag 9 - 23 juli - Bryce Canyon -> Capitol Reef -> Moab remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Dan op weg naar het Bryce Canyon Park

Voormiddag hiking ...
In de voormiddag doen we enkele hikes. De Navajo Loop die overgaat in de Queens Garden trail. Het is wel een ingekorte Navajo, want een deel van de rotsen is ingestort enkele maanden geleden nabij Wall Street (dat bestaat hier ook ...).

De speciale rotsen noemen ze Hoodoos. Door erosie gevormde rode pilaren. Van boven aan de rand zien ze eruit als:

van beneden:

Op het pad kom je van alle pracht tegen, die niet in enkele foto's te vatten is.

Het meest centrale deel van de Canyon is het Amphitheater dat er van boven uit ziet als een grote cirkel:

en in panorama view:

Een hele dag hiken ?
is niets voor een jongen van 15. Af en toe moeten we dus wat afwisseling hebben en die zijn we gaan zoeken op 4 wielen in een nabije Canyon, de Casto Canyon.

op quads, hier overal ATV genoemd (All Terrain Vehicle).

Een goede drie uur amuseren we ons rot op een tocht door een spoor "up the canyon". De gids Casey is een toffe pee, en nog 3 andere quads (gevuld met een koppel elk) gaan mee. 6 ATV's dus, en bijna 3 uur zand eten, maar wel 'Big fun' ...

Check-in in de lodge
Na de ATV trip zijn we gaan inchecken in de Bryce Canyon Lodge.

Dit schijnt één van de weinige echt overgebleven lodges te zijn in de "Canyon resorts" van de wider area. We zitten in de bossen vlak bij de rand in het Bryce Canyon park zelf.
De 'Sunset Unit' plaatst ons vlak bij de goede spots voor zondsondergang-foto's (bij hopelijk goed weer).
Het is evenwel ook een 'lodge', en hoewel een mooie en ruime kamer, wel geen airco, maar een ventilator. Geen TV, maar een radio. Geen internet. Geen zwembad ...
We nemen een welverdiende douche, en gaan nog even 'Sunset point' verkennen.
Al die "geen" elementen vindt Olivier niet zo tof, dus we passen er een mouw aan.

Zwemmen in de Best Western
De atv-gids had ons gezegd dat de pool in de BW 'open to public' was, dus wij ernaartoe.
Dat blijkt niet 100% waar te zijn (lees: niet dus), maar we omzeilen de sleutelcode aan de deur en slippen mee binnen met een andere hotelgast. Een uurtje zwemmen en jacuzzi dus ...

En de 'Sunset' is ...
redelijk, maar toch wat wolken. Ik ben deze keer alleen gegaan, want Olivier is niet zo voor die "sappy" shots ...

Oh ja, voor al diegenen die dachten dat juli en augustus hier "sunshine all around" was. No no ... grove vergissing. Het is hier 'moesson' seizoen, en elke dag zowat Thunderstorms en Lightning tegen de avond ...
Maar gelukkig nu niet vanavond bij de sunset, enkel wel wat wolken, die de zaak een beetje verhullen ...

Dinner in de lodge
We hebben dan rond 9 dinner 's avonds in de Bryce Canyon lodge zelf, waar we weeral goed eten, maar ook weeral teveel krijgen. (Ik hoop dat de afval hier gerecycleerd wordt ...)

Bed zonder TV gaat ook
Dan naar bed, zonder TV, maar dat was niet zo'n probleem, want we zijn moe genoeg om zo in te slapen ...
Olivier speelt wel nog een spelletje op mijn computer als afsluiter ...

Dat was dag 8, iets meer dan een volle week in de US dus ... morgen dag 9 van Bryce naar Moab.
Tot de volgende ...
Olivier en Erik

Dag 8 - 22 juli - Bryce Canyon remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

We hebben dan rond half één onze brunch genomen iets buiten Las Vegas, off the highway ...
De mensen zijn zeer vriendelijk, en weeral krijg je meer dan genoeg.

Zion
Iets over halfweg rijden we Zion National Park binnen.

(de lijn op de foto is de auto-antenne, maar dat ben ik pas enkele dagen later te weten gekomen ...)

Auto's zijn verboden in het Zion Park, en alles moet via een shuttle. Gezien dit iets te lang zou duren, zien we af van een bezoek binnenin. We zouden anders te laat in Bryce Canyon aankomen.
De canyon zelf van Zion is zeer mooi, en gewoon er door rijden (top down natuurlijk) is al een evenement.
Het deel voor de tunnel is heel mooi, maar vrij klassiek (als je het klassiek mag noemen).

dan na de 1 mile lange tunnel is het heel speciaal.

met op het einde van het park 'Checkerboard Mesa', een heuvel met een motief in de vorm van een schaakbord.

Bryce Canyon
We komen aan in Bryce tegen de avond, waar we in het nabije dorpje 'Tropic' in de Bryce Valley Inn verblijven. Gezien het een za/zo weekendnacht was, bleef er niets meer beschikbaar dan dit vrij basic motel met een kleine kamer, maar toch 2 bedden, en geen remote voor de TV. Viel al bij al nog mee.

We eten in het Clarkes Restaurant(je) van het motel complex(je) en kruipen er in.

Slapen wordt hoe langer hoe gemakkelijker ...

Dag 7 - 21 juli - Las Vegas -> Bryce Canyon remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

The Venetian ...
Zwemmen
De ochtend van de 20e zijn we lang gaan zwemmen in de pool van de Venetian.

Dan zijn we gaan uitchecken rond 13.00 uur, want dat mocht hier zo laat.
Met de bagage in de auto op de parking, hebben we dan een tour van het hele hotel gedaan.

De hotels
Ze hebben hier een gondelrit buiten en 'binnen', want er is een soort fake lucht gemaakt boven de boten.
Die Amerikanen toch ...
Ook Madame Tussaud is hier te bekijken ...

Daarna zijn we buiten nog naar een aantal andere hotels gaan zien, Treasure Island en The Mirage.


Er is zelfs een monorail tussen die twee hotels.

Gezien de Venetian onbetaalbaar was wegens weekend, zijn we verhuisd naar de New York New York. Onderweg hebben we een tour van 'the strip' gedaan ... Knappe hotels overal, waaronder op het bijna einde ook de toren van de Stratosphere.

Daar is een roller coaster boven op het 1127 voet hoge gebouw.

New York New York
Dit is ook een prachtig hotel, met alles erop en eraan.

De rollercoaster hebben we uiteindelijk niet gedaan, maar we hebben vervanging gevonden elders .... ('s avonds)

En zwemmen ...
Nadat we waren ingecheckt zijn we natuurlijk gaan zwemmen in de pool

Olivier amuseert zch goed in die zwembaden ...

's avonds
Zijn we weer een tour van de "Strip" gaan doen met de auto, want de verlichting is subliem dan. Alle hotels flashen also het ze lief is.
We wilden gaan eten op de toren van de Stratosphere, maar dat was enerzijds duur (150$) en ook reservatiegebonden. Dan maar een gewone visit aan de toren voor een topview van Las Vegas.
Na een rij aanschuiven van 35 minuten (want iedereen wil dit doen) komen we boven aan, waar we een prachtig zicht hebben op de nachtelijke stad.
Plots krijgen we 2 tickets van iemand die er teveel had voor een "ride".
Na wat aandringen van Olivier zijn we dan beide op de "Big Shot" geweest, een soort van kanon dat u naar boven afschiet op de verticale piek, dan kom je nog enkele keren verend terug, om terug af te dalen ...

Ongelooflijke ervaring, die hoogste ride ter wereld ...

Er was geen betere manier om de avond (of ondertussen al nacht) af te sluiten. (Lees: ik ben niet meer gaan gokken).

Dag 6 - 20 juli - Las Vegas Venetian -> New York New York remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Maar eerst in de lucht
We stonden op om half 8, om tegen 10 voor 8 aan de airport van Tusayan vlakbij te staan. Papillon had ons omgeboekt naar "Grand Canyon Helicopter Tour" voor dezelfde "North Canyon" tour.
We kregen (nogmaals) de safety briefing en tegen 10 voor 9 zaten we in een (iets betere dan gisteren geplande) helicopter
en weg waren we voor een 25-30 minuten vlucht over de Canyon.

Het was echt indrukwekkend en knap -> promo filmpje ook te zien op http://www.grandcanyon.com/grandcanyonhelicoptertours.html#1
en voor Olivier de eerste keer helicopter vliegen.
Je ziet de hele canyon van dichtbij, en zit ook pal boven de Colorado rivier.

Road trip continued
Nadien even terug naar het hotel voor inpakken en check-out, dan (terug) tanken en breakfast in een Coffee shop in Tusayan.
Dan terug "on the road" naar Las Vegas voor een goede 4,5 uur drive.

De weg ligt er prima bij, en vanuit de wagen zien we het in het westen goed regenen ... :-)

Iets voor Las Vegas passeren we de Hoover Dam, waar we kort stoppen voor een foto sessie van de dam. Naar het schijnt is hier heel veel beton in gegaan.

Juist achter/aan de Hoover dam ligt Lake Mead waar we even stoppen aan het strand, en een verfrissend duik nemen in het warme water (met omkleden in de lokale toilets.

Dan nog 30 km tot Las Vegas, maar de stad ligt al snel goed zichtbaar in de verte. Typisch Amerikaans, brede wegen, veel malls.
Onze Garmin neemt ons feilloos naar South Las Vegas Boulevard (de strip), waar we (natuurlijk?) iets voordien ons dak open doen. Kwestie van in stijl aan te komen.

De hotels zijn immens en allemaal willen ze elkaar overtroeven qua hoogte, thema, billboards.
We gaan naar de Venetian.
Zeer knap allemaal ! De Venetian heeft een copie van het San Marco plein ervoor liggen.

De zogezegde drive-in aan de receptie en 'deur open' doen van in de films, is eerder een lange file van aanschuivende wagens. We nemen dan maar de Self Drive parking ipv Valet Parking.

De "Venetian" is echt af
De afstanden zijn zo groot dat we al bijna 3 maal verloren lopen van de parking (op het 7e!) naar de receptie. We belanden verkeerdelijk in het (luxe) zuster hotel, de "Venezia", waar ze ons toch heel vriendelijk inchecken voor het andere hotel in kamer 9 - 231 (op het 9e van 36 floors). Dit is zowat de mooiste kamer in een hotel die ik al gezien heb (maar waarschijnlijk ben ik niet veel gewoon). Reuzebedden. Knappe badkamer. 2 TV's want er is een salon area ook ...
We zetten onze bagage af en gaan direct zwemmen op het 4e. De pool area is immens, en onvoorstelbaar luxe (en dit is dan nog maar het gewone hotel) ...
We zwemmen tot half 8 en gaan dan terug naar de kamer. Voor het avondeten houden we nog een korte stop in de fitness, maar hier moet je 18 voor zijn ...

Dinner
We eten in het Grand Lux Café, een groot restaurant vlak naast een immense oppervlakte goktafels. Zoals gebruikelijk is het eten te veel voor onze honger, maar dat zijn we gewoon geworden.

Na het avondmaal wandelen we langs de eindeloze rijen slot machines, speeltafels, auto's te winnen, wheel of fortune, pokertafels, etc ...
Olivier gaat slapen en ik probeer nog iets te winnen beneden, maar misluk daar grandioos in. Met 15$ speelinzet op de Black Jack gaat het vrij goed op en af, maar ik win toch iets. Dan na midmight is het 25$ en dan is uw (weinige) geld rap op ...
That's life, maar het was fun ...
Dan is het ook bedtijd voor mij.

Next day
De volgende dag plannen we in het iets goedkopere "New York, New York" hotel iets verderop, want het is weekend (vrijdagavond) en de prijzen gaan dan x2,5 hier.
Tot de volgende.
Olivier en Erik

Dag 5 - 19 juli - Grand Canyon -> Hoover Dam -> Las Vegas remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Breakfast in America / op de rand van de canyon
's Morgens op, waar ontbijten ... ?
Het Grand Hotel (gelegen in Tusayan) bevat geen ontbijt (voor zijn prijs eigenlijk geen reclame), maar we gaan dan maar ontbijten in het park.
Juist naast het hotel is een reservatiebureau van Papillon helicopters, waar we snel even stoppen om een tour te boeken voor 15.40 hr...
Het Grand Hotel licht in Tusayan op enkele km van de park ingang. We begeven ons er naartoe en kopen een "America the Beautiful" pas aan de parkingang en mogen binnen.
De Grand Hotel receptie raadde ons het Bright Angel lodge aan voor ontbijt. Vooraleer te eten kijken we al een eerste keer over de rand, en het is indrukwekkend!
1 mile diep en 12 km breed, ongeveer. Alles staat goed uitgelegd op de borden.

Het ontbijt in de lodge is zeer goed. Olivier pancakes, en ik fruit. We worden zowat bediend door half de wereld Gisterenavond in het Grand Hotel was het Taiwan en Roumenia. Hier is het vooral Polen, en nog wat andere "nieuwe Amerikanen".

De rim zelf
De rim is zeer goed georganiseerd in diverse "paden". Groen, rood en blauw, met gratis shuttles. De wachtlijn voor rood is veel te lang, dus gaan we voor blauw. De blauwe shuttle is echter te traag, en we stappen af om onze cabrio te gebruiken.
Havapai observation point kiezen we als main look-out. Er is een soort van museum met veel uitleg, en een Park Ranger zorgt voor nog meer uitleg. Olivier vindt dat het nogal veel op de les aardrijkskunde lijkt, die hij dit jaar ook overigens over de Grand Canyon heeft gekregen ...

Na Havapai gaan we richting Yaki Point, en verder door naar Desert View. Bijna daar aangekomen wijzigen de druppels in regen. Het slecht weer komt uit het oosten. We schuilen wat in de trading post daar, en gaan dan naar de Desert View Watchtower, die een samenvoegen van diverse Indiaanse elementen is.

Bijna de lucht in
We rijden terug naar de Grand Canyon - Tusayan, want we moeten op tijd voor de helicopter zijn. Het weer is ietwat beter geworden. Een korte poging zwembad in het hotel stoppen we maar na 5 minuten, want de check-in is te dichtbij. Dus in en uit het water.
Het betere weer is maar een indruk, want tijdens onze check-in wijzigt het plots rond 15.00 hr in ... jawel: thunderstorms en multiple lightnings. Alle choppers komen in catastrofe binnen, en enkele sloten worden gecancelled, het onze ook. Ik ben gelukkig snel genoeg om onze vlucht om te boeken naar de volgende ochtend. Oef ...

Terug naar het hotel dan maar ...
en in het water van het zwembad van het hotel. Het water is goed, en de "spa" brubbelt redelijk goed.
Nadien pakt Olivier een film mee op de tv, terwijl ik begin het weer na te gaan in onze volgende geplande bestemmingen, want daar komt het slecht weer vandaan als je de radar bekijkt.

Sunset in de Canyon
Tegen de avond gaan we (in volle snelheid, want Olivier wilde het einde van de film met Bruce Willis zien) terug naar de South Rim naar Mather Point om de dalende zon / zonsondergang te zien. Olivier vindt dat maar "melig" en is niet zo enthoesiast, want honger.
Het zicht was echter goed, alleen de bomen stonden wat in de weg (natuur toch). Snel iets verderop naar Havapai Point gereden, maar het zicht was er niet echt beter.
Ik vond het overigens wel mooi. Zowel de kleuren op de rotsen, als het zicht in de verte van de zon op de wolken ...

Eindelijk food
Dan belanden we bij de italiaan in het dorpje Tusayan, waar we met 2 één pizza hebben opgegeten. We zijn het al wat gewoon dat het US eten toch altijd veel te veel is ...

Nadien is het bedtijd. Het heeft weer geregend ...
Ik ga ijverig op het internet op zoek naar een nieuwe route, want de volgende 5 dagen zien er gewoon slecht uit voor de regio waar we naartoe gaan ...
http://www.wunderground.com/radar/radblast.asp?ID=ICX&type=N0R
We gaan waarschijnlijk eerst Las Vegas, Sequoia en Yosemite doen, om dat terig via Zion, Bryce, Moab, Monument Valley naar Lake Powell te gaan. Van Lake Powell gaat het 'en direct' naar San Francisco. (Lang leve Google Maps). Wel meerdere honderden miles erbij, maar in de cabrio gaat alles goed vooruit ... en het is wel leuker om al die mooie zaken bij mooi weer te gaan bezoeken.
Hopelijk lukt de switch en is het er binnen enkele dagen beter weer.

Tot de volgende,
Olivier en Erik

Dag 4b - Grand Canyon (de langere versie) remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

De Grand Canyon ...
is wel degelijk indrukwekkend. We hebben ons ontbijt in Bright Angel lodge genomen, na een eerste kijk op het landschap. 11 km breed, 1 mile deep (geloof ik).
Daarna hebben we een aantal Points (Havapai en Desert View) gedaan.
Dan tegen half 4 een helicopter trip gepland,
maar ... het was beginnen regenen (en thunderstorm en lighnting) ... Alle Helico slots cancelled, ook het onze. Ik heb dan maar rescheduled naar morgenvroeg 08.25 (we krijgen wel een upgrade met een 1e klas helico nu).
Dan maar een uur zwemmen in het hotel, ook tof. De bubbelspa is echt warm. En even tv-ke doen.
De zonsondergang in Mathers Point was te doen, maar er stonden toch wat bomen in de weg :-)
En nadien hebben we een italiaan gedaan om af te sluiten, 1 pizza voor 2.

Geen tijd meer ...
want ik heb de hele trip moeten herplannen vannacht, omdat de volgende 5 bestemmingen de volgende 5 dagen al zeker Thunderstorm hebben.
Dus terug naar Vegas en eerst Sequoia en Yosemite plannen.

More story & pictures soon.
Erik

PS.: De zon schijnt hier reeds prachtig vanmorgen (de 19e) voor de seffens re-scheduled helicopter trip. Olivier is juist wakker en binnen 5 minuetn zijn we weg.

Dag 4a - 18 juli - Grand Canyon (kort) remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Ons motel viel best mee voor de nacht. Nadat we aan de receptie (want daar ging alleen het 800 free nbr) de Pink Jeeps geboekt hadden, zijn we dan naar het eiland gereden in het Lake (via de London Bridge). De waiter van het restaurant had ons gisterenavond gezegd dat het watersport center van de Nautical Inn daar best ok was.

Daar aangekomen, hebben we eerst ons ontbijt genomen in de Naked Turtle Club, maar de naam was (spijtig genoeg) het enige dat naakt was ... Pancakes met aardbeien, lekker.

Te water
Next -> het water op met een Wave Runner (voor zij die het niet weten, een soort brommer op het water). Olivier mocht er spijtig genoeg zelf geen rijden/varen, want hij is maar 15 en het mag hier pas vanaf 16. De US folks zijn niet te vermurwem met smoesjes ...
Dan maar Olivier achterop bij mij voor een uur fun (gemiddeld 30 en af en toe 45 mph over het water is crazy). Juist opletten voor de golven van de andere boten, want dan spring je nog meer. We zijn iets het meer op de kleine Copper Canyon binnengevaren en daar wat gezwommen, dan verder tot Pilot Rock, maar strandje was maar kalmpjes. Dan terug naar de port.
Olivier heeft overigens ook een kleine 10 minuten voor zijn rekening genomen, want we hebben even gewisseld, maar niet voortvertellen aan de US mensen daar.

Op de baan
Dan iets voor één doorrijden voor een trip van toch bijna 4 uur naar Sedona, waarbij het laatste stuk een vrij kronkelige baan was tussen Flagstaff en Sedona. Hoogste punt 7300 voet.
Waar het traject gisteren door de Mojave desert ging, zitten we nu tussen de pine forests. Veel bomen dus (en brandgevaar wegens de droogte).
De suggestie van de frigo-box is prachtig, onze isimo modellen van 5$ en 1$ leven nog, en "ice" kan je overal kopen. De inhoud blijft "water" en diet-soda's.
Je mag maar 75 miles op de baan, maar als je geen 80-85 rijdt, dan komen de zware truckcombinaties je voorbij, en die mannen zijn nog onvriendelijker dan in Europe.

Van de baan
In Sedona waren we dan goed op tijd voor de Pink Jeep tours, die nemen u 2 uur het "Golden Arrow" pad op. Een collega had dit ons aangeraden en het was echt de moeite waard (Yves thanks hé!).
Veteraan chauffeurs namen ons door echte 4x4 padjes, en ook zonder de padjes, over de rode rotsen omhoog en naar beneden, waar gewone mensen zelfs te voet moeilijk naar beneden zouden gaan. Wild and crazy.
We zaten met 7 + de chauffeur in de jeep, toffe mensen uit San Diego en Maryland. Ze waren onder de indruk van ons gepland traject, en bevestigden beiden wat wij al dachten van de truckers.
Onderweg hebben we nog wat rotsen beklommen.
Olivier ... en ik

Terug op de baan
De tank volgooien om 19 uur hier, want we zaten echt leeg (qua brandstof). Na een bijna 2 uur stretch kwamen we dan één uur na donker rond 21 uur aan in het Grand Hotel in de Grand Canyon.
De weg naar daar vanaf de Interstate is 90 km lang en recht. Niet veel meegemaakt ...
Het hotel heeft op het eerste zicht eigenlijk wat van zijn grandure verloren, maar de bedden zijn super goed, zegt Olivier. En dat is belangrijk.
We hebben hier (net zoals gisteren overigens) lekker gegeten. ('s middags slagen we over om ons lijn te sparen). De gegrilde zalm was weer prima. De porties veel te groot, maar dat is hier precies overal.

Nadien de auto uitgeladen (het regende ondertussen, ttz. drizzle!). Hopelijk is morgen alles ok met het weer. Als het alleen 's nachts regent heb ik geen bezwaar, want dat schijnt hier goed te zijn tegen de bosbranden.

Nu seffens nog wat surfen om onze trip(s) van morgen voor te bereiden. Het internet is hier echt het middel. Bookings voor het hotel waarin we zitten gaan gewoon beter via het internet, dan via de telefoon, zoals we konden horen aan de receptie.

Slaapwel, en tot morgen.
Olivier en Erik

Dag 3 - 17 juli - Lake Havasu -> Sedona -> Grand Canyon remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Gisterenochtend rond 8 waren we goed uitgerust en zijn we opgestaan. Douchen, wassen, valiezen toe.
Ontbijt om 9 in de Best Western viel best mee. Het is namelijk echt een hotel voor vliegtuigreizigers die aankomen of landen en enkel daar "crashen" voor de jet lag.
Alles smaakte verbazend goed, de koffie, het fruitsap, de toastjes, waaronder ook een soort van wafels waar je dan hele soort (hele goede) siroop op kon doen.

Driving
Het was bewolkt in LA. Geen probleem want we moesten toch landinwaarts.
Na de check out vertrokken we "dakloos" vanuit de ondergondse garage, en de temperatuur viel mee buiten.
Een laatste foto van het hotel, en weg waren we iets voor 10.
Het duurde maar even en Olivier had de Garmin gps beter door dan ik.
Hij stuurde ons de autostrade op, waar we al snel doorhadden dat we de "car pool" strook mochten gebruiken, want met 2 en "2 or more was de regel". De US-drivers "duwen" u daar vooruit tegen 65 miles, dus dat gaat voorruit. I-105, I-605, I-15 ... interstates.

Op de wegen in LA zelf stinkt het wel wat naar rubber en uitlaatgassen, maar de charme van topless te rijden is toch enorm. Het werd warmer ... en na diverse motorways, zaten we zowat iets voor half weg naar Lake Havasu tegen Barstow aan.

Shop till we drop
Met grote signs zagen we daar een "outlet" 'à la Maasmechelen Village. Wij gaan shoppen (zoals de vrouwen) want het was solden (zoals de vrouwen). Tommy Hilfiger, Samsonite, Reebok, Gap, Old Navy, en nog meer merken die ik vergeten ben. Het werden Basketshirt/shorts bij Reebok en boxers bij Old Navy voor Olivier, en shorts bij Nautica voor mij. Een uur shoppen en passen in speed tempo.
De vriendelijke Nautica kassier wees ons op een Wallmart in Barstow, want we hadden nog een frigibox nodig.
De Wall mart was waar de man had gezegd, Morada Rd, Barstow. Wij met de car de supermarkt binnen (size Carrefour, maar iets groter).
Water, diet soda's, papieren zakdoeken (voor als we smossen in de auto) en ... 2 frigoboxen. Ene van 1 en ene van 5 dollar in isimo (soort disposable type, om weg te gooien) . Onze koffer EN achterbank zitten nu helemaal vol.

More driving
Terug op weg voor de laatste 10 km, en het werd maar warmer en warmer, de temperatuur zat ondertussen boven de 100 degrees (of.
Uiteindelijk zijn we vlak voor onze tussenstop bij Calico, aan de exit gestopt bij een tankstation om ICE te kopen (voor inde frigobox) en ... we hebben de "top down" gedaan.
We waren zowat de enigen (zelfs andere cabrio's, die nog top down reden, en we hebben het toch 2, en half uur volgehouden, knap hé.
De airco is prachtig en werkt prima ... Al diegenen die voor ons waren en het hadden voorspeld, hadden weer gelijk ...

Calico Ghost town
Voor 9$ (6+3) mochten we Calico binnen nabij Barstow, waar we gedropt werden in een oud mining dorp in een oude cowboy film. Alles was "restored" naar de tijd van vroeger. Best grappig, met airco en electrical fans binnenin de huisjes ...

More driving
Half 4 en we vertrokken op het vervolg van de trip op de I-40 van Calico naar Lah Havasu City. Dit was iets langer, met veel minder verkeer. Al grappend vertelde ik Olivier dat ze in America met het vliegtuig de snelheid checken, en wat bleek, jaja, op de signs stond er inderdaad - naast massa's "Speed Check by Radar" - ook af en toe "Speed Check by Areoplane".

We hadden even bijna pech toen een klapband van een vrachtwagen 1 km voor ons, nog volledig op de weg lag. We hebben die niet frontaal, maar half weg verder "dood" gereden, moest er nog leven in zitten. Een schadecheck bij de volgende exit was negatief... Oef, want dan maakte lawaai man.
Best rechts blijven rijden dus, en weinig lane changes ...

Tanken onderweg was regular voor 51$ en 11,5 gallon, dacht ik ...

De Highway Patrol cars zijn indrukwekkend. Tegen 90 miles rijden ze over en weer, en er stond er juist één aan het benzinestation. Ze houden alles in het oog, met 2 of 3 shotguns en een machinegeweer rechtop in de wagen.

Wat de radio betreft, moet je hier flippen van de ene FM post naar de andere, tenzij je sateliet radio hebt. Wij hebben dat niet in onze rental, maar spelen MP3's van onze Garmin via een FM kanaal op de radio. De Garmin kleeft ondertussen op de ruit binnen en zit via een kabel in de sigaretten aansteker). Dat gaat ook prima.

Lake Havasu City
Tussenbestemming en Motel was "yet" een andere typ van een goede vriend, valt goed mee.
Ik belde vooraf dat we tegen 7 zouden aankomen, en we waren verwacht. Vriendelijk volk aan de receptie, en naar boven in echt een tipsich motel zoals in de feuilletons (zei Olivier).
By the way, bij het uitladen gaf de 1 dollar frigibox een verdachte krak ...
Heel tof zwembad(je) met water dat zowat water op body temperature. Great.

We zijn dan eens na 8 uur gaan kijken naar de London Bridge en hebben daar gegeten in een leuk restaurant aan de oever. Olivier had een "halve" bbq-ed kip, massal groot dus, en ik een bbq-ed zalm.
Ik heb mijn eerste margerita en mojito geprobeerd van de vakantien. Zal wel niet de laatste zijn ...

Ondertussen was het half 10 en zijn we gaan slapen in het hotel. Het was 108 degrees Farenheit, lees 42 graden in de evening hier ... "Yeah, you're in the Desert" zeiden ze.
We hadden niet veel nodig om in te slapen.

Till next time voor het vervolg.
Morgen (of voor de Euro folks beter vandaag) 4 hour drive naar Sedona voor de jeeps en de Grand Canyon, waar het "Grand Hotel" en veel meer op ons wacht voor de volgende 2 nachten.
De Pink Jeep Tours mensen heb ik gisteren niet kunnen bereiken via de phone. Damn, hopelijk lukt het vandaag voor de jeep safari die een collega me heeft aangeraden.

Greetings uit de US van Olivier en Erik.

PS.: morgen ga ik eens proberen een foto op te laden hier, maar nu ben ik er nog niet aan toe ...
PSPS: voor diegenen die morgen woensdag van Bxl naar Antwerpen rijden, ze flitsen van Vilvoorde naar Rumst...

Dag 2 - 16 juli - LA -> Calico -> Lake Havasu City remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Before
Na enkele uurtjes slapen voor mij - Olivier gelukkig meer - werd ik wakker gebeld door mijn moeder om 7.10 hr, die soms ook de rol van "wekker" opneemt. Rush, rush.

Na een ontbijt van Danerolles pistolets (snel in de oven), vertrokken we met een half uur vertraging op het plan naar Brussel. Geen camera's op de autoweg, en een deel van de achterstand was snel ingehaald. Onze auto staat nu in de kelderparking van Oracle te rusten. Een 'weet' voor diegenen na ons ... er is geen licht in de parking ... dus zet iemand voor het oog van de roldeur om wat daglicht te hebben.

Dan de shuttle van de Crown Plaza, die was er net op tijd en bracht ons om 09.00 hr naar de Airport.
Wat eerst een hele lange file leek aan de American Airlines terminal, ging heel snel vooruit, en de Ameco Travel mensen hadden alles doorgegeven, Aisle en Window seat, rij 13 A en B.
Na een snelle croissant in de tax-free zone en de security trokken we langs gate B4 (goed dichtbij) het vliegtuig in. 11.05 was take-off time, en we waren was zeer correct op tijd.

During travel
We hadden goede stoelen, de Bourne Identity was de film. De portable batterijen zijn snel op, en houden het maar 1,5 uur uit. Good eten, ook by the way.
In het kort, de vlucht is prima tot Chicago.
Daar landen en de immigration, alles gaat goed, vriendelijke mensen, terug security met schoenen uit, en alle electro stuff uitladen (da's een oefening).
Dan wachten voor de next check-in. En dan ... rij 17 A en B ... wat blijkt, op een Boeing 767 is dat middenin het vliegtuig een apart compartiment met vrijwel business seats type zetels. Voetrust die omhoog gaat, rug die helemaal plat gaat, 2 grote kussens en dekens (dezelfde van Business) per persoon. Man, hebben wij geslapen.

After arrival
De landing is perfect en bagage komt ook zoals het moet. Mijn valies is (weer) gewonnen.
Dan even wachten op de Hertz shuttle (naast 3 van Avis, National Budget en al de anderen ...) maar hij komt er door ...
Op de rental desk vragen we naar onze rode Mustang Cabrio. Kleine kickup, want wat rood was in de computer bleek zwart op plaats M40. Wisselen naar plaats 263, maar dat was bordeaux rood ... wisselen naar plaat s213, en daar stond hij zoals op de foto...

Man, dat trekt op zeg ...
En de koffer ... is te klein voor onze 2 valiezen. Er zal er dus steeds één liggen op de achterbank. Het was het proberen waard hé. Niet alles lukt zoals gepland.

Olivier had ondertussen het hoteladres in onze draagbare Garmin GPS getypt, en we hebben ons laten leiden, en ... het werkt.

Zojuist ingecheckt in de Best Western, auto in de parking, naar de kamer (420), goede luxe met 2 grote bedden. Alle electronica ligt nu rustig op te laden ... Ook de portable, terwijl ik hier typ ...

Nu vanavond misschien nog even iets doen in een beach omgeving (Hermosa?) - als Olivier niet te moe is - en dan sleep ....

Plannen voor morgen
First trip segment naar Lake Havasu via Calico.
Eerst stoppen in een mall voor onze eerste aanschaf die iedereen ons heeft aangeraden: een frigo box (yes, zoals in Knokke ...). Onze achterbank zal nu vol staan, waardoor we geen blonde liftsters meer zullen kunnen meenemen. Bummer ...

Greetings van de US travellers ...
Tot de volgende,
Olivier en Erik

Dag 1 - 15 juli - Start: Vlucht en on-site in LA remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs

Telecom - Foto - Video - PC
- de Samsung U600 GSM van Olivier
- mijn GSM-Organiser, gisteren gekocht, vandaag nog geconfigureerd, een Htc touch op windows mobile. (Mijn Palm ben ik kwijt want in Nice vergeten in de taxi ...) (met een bluetooth oortje) -> organiser, camera, mp3, video, surfen ...
- een GPS-toestel Garmin Nuvi 670 dat ik mag lenen voor een maand (waw) -> gps, mps spelen, jpeg tonen.
- mijn panasonic TZ3 digitale camera 7,2 Mpix en 10x zoom met spare battery. -> foto en film
- diverse SD cards van 1,2, 4Gb en een paar micro-SD ook.
- een Sony digitale filmcamera -> film
- een PC om te kunnen surfen naar de volgende hotels voor de bestellingen ... en om al de foto en film zaken als backup op te zetten onderweg.

Plaats + Kabels?
en dat neemt op zich al allemaal plaats. Nu op onze tafel uitgespreid, straks in de bagage.
PLUS je kan niet geloven hoeveel draden je daar voor nodig hebt. Niet alleen voor de laders op netstroom en ook een paar op een car charger, maar ook voor de PC naar toestel usb connecties.
Ik heb ook 3 US style converter/plugs ...

Wanneer "all-in-one"?
Laat ons hopen dat ze binnen 10 jaar een toestel verkopen dat al de bovenstaande zaken in "een" combinatie oplevert, want bijna elk van hierboven heeft wel een dubbele of trippele functie, maar nooit echt goed genoeg om "the real thing" te doen. Convergentie is op komst, we welcome it ...

Practisch?
En voor diegene die het zich op het practische richten, ik heb veel shorts met multiple zakken ...

Nu verder werken aan de trips, mijn werkcollega's briefen ... en jezus ja ... inpakken. Slapen wat is dat nu weer ?

Tot de volgende entry.
De USA travellers ...

Laatste dag voor vertrek (een techno look) remains copyright of the author wuytserik, a member of the travel community Travellerspoint.

Comment on this entry | Tweet this | Your own free travel blog | More Travellerspoint blogs